GameNow WP Theme

DarkLight
ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΒΙΤΣΟΣ, ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ΝΑΤΣΙΟΝ, ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΗ ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΗΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ ΣΤΟ 1821

Η Συμβολή της Ζακύνθου στην Επανάσταση του ’21 υπήρξε πρωταρχική, τόσο που χωρίς αυτή είναι αμφίβολο αν θα είχε δικαιωθεί ο Αγώνας. Μια απλή προσέγγιση,  όπως αυτή που επιχειρείται σε αυτό το βιβλίο,  ιστορικών γεγονότων, των απομνημονευμάτων των Αγωνιστών και των επισήμων ιστορικών πηγών, είναι ικανή να το δείξει.

Όμως  αποσιωπάται επειδή πρέπει να πέσει σκιά:

  1. Στην αρπαχτική συμπεριφορά κατά την Επανάσταση στα Δάνεια της Αγγλίας και στις περιουσίες των Τούρκων από τους Πρόκριτους της περιόδου της Τουρκοκρατίας, οι οποίοι επικράτησαν και μετά την Απελευθέρωση και απετέλεσαν τα πολιτικά τζάκια και τον αφρό της κοινωνίας.
  2. Στους δύο Εμφύλιους Πολέμους για τη νομή της εξουσίας και του χρήματος.
  3. Στην αμέριστη συμπαράσταση της Ζακύνθου, σε εφόδια, πολεμιστές, νουθεσίες, φιλοξενίες και διαμεσολαβήσεις στις αυλές των ισχυρών της Ευρώπης.
  4. Στη συμβολή της Διεθνούς Μασονίας, πολύ διαφορετικής από ό,τι σήμερα, και του Διονυσίου Ρώμα, κυρίως στον ρόλο του άτυπου Υπουργείου Εξωτερικών των επαναστατημένων.
  5. Στο γεγονός ότι η Ζάκυνθος και τα Επτάνησα δεν συμμερίζονταν την εθνικιστική Μεγάλη Ιδέα, η οποία κατέληξε στην Μικρασιατική Καταστροφή, αλλά πρέσβευαν τον πατριωτισμό, την κοινωνική δικαιοσύνη και την ανάπτυξη στο νέο Κράτος.

Σαν να μην έφταναν αυτά, τα Επτάνησα και ο πολιτισμός τους αντιμετωπίστηκαν από το μετεπαναστατικό ελληνικό κράτος ως ξένο σώμα, φράγκικο και ως τέτοιο απομονώθηκαν και αφέθηκαν στον πολιτιστικό μαρασμό. Δεν μπορούσαν να καταλάβουν πως κατέστρεφαν ένα τμήμα του ελληνισμού, του ελληνικού έθνους με διαφορετική ιστορική εξέλιξη. Δεν μπόρεσαν να επωφεληθούν από την υπεροχή του πολιτισμού του Ιονίου.

Παρατίθεται ονομαστικός κατάλογος με βιογραφικά των ζακυνθινών αγωνιστών του 1821

 

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

« Ευθύς λοιπόν οι εν Ζακύνθω φιλικοί εφόρεσαν οι μεν εντόπιοι λευκά καπέλα οι δε Ζακυνθιομωραίται τής πλατείας ρούγας έκβαλαν τα μαύρα καππέλλα, και εφόρεσαν κόκκινα φέσια. Εχοντες δέ εις τούς κόλπους των μπενισίων των την σφραγίδα τής εταιρίας ζωγραφισμένην εις χαρτίον εδείκνυον προς αλλήλους συναντώμενοι και έδιδον εις τό στόμα το φίλημα τής Αναστάσεως. Εβεβαίουν δε άπαντες ότι θα ελευθερωθεί το γένος των Ρωμαίων και θα απολαύσωσι τον θρόνον των Αυτοκρατόρων της Κωνσταντινουπόλεως. Ο κοινός λαός ενεθουσιάσθη. Οι άρχοντες και οι ευκατάσταστοι συνεισέφεραν χρήματα. Οι πλατειαρουγιώται και οι λοιποί εταιρισταί έκαμνον τραπέζια, τα οποία ετελείωναν με πλουσίας συνεισφοράς. Οι ιερείς εδοξολόγουν και εδέοντο τού Υψίστου υπέρ ευωδόσεως του κινήματος. Πάραυτα δε η προσοχή των εταίρων ετέθη εις την αποστολήν εφοδίων και ανθρώπων. Ηλίας ο Πομόνης, ο Τσιόλης, ο πατήρ του Βαπτιστού Πέτα Γεώργιος, Ο Αλέξης Λουκόπουλος, συσχετιζόμενοι με τους χωρικούς, και εισηγούμενοι υπό της εφορίας, παρώτρυνον χωρικούς και πολίτας τής Ζακύνθου να εξέλθωσιν εις τον αγώνα. Ανά εκατοντάδας ούτοι ανεχώρουν εκ των παραλίων της νήσου, επιβιβαζόμενοι εις πλοιάρια έτοιμα άνευ αστυνομικής αδείας. Τά αυτά ήρχισαν να πράττωσι και οι Κεφαλλήνες. Και κατ΄ αρχάς μεν η αστυνομία Ζακύνθου εξέλαβε το ελληνικόν κίνημα ως κλεπτικόν και ηδιαφόρει. Άμα δε επληροφορήθη ότι πανταχού τής Πελοποννήσου εξήφθη ο πόλεμος κατά της Τουρκίας, και ότι οι νησιώται υπέθαλπον το κίνημά, ευθύς ήρχισε να εμποδίζη τους μεταβαίνοντας νησιώτας, θέσασα φύλακας και περιπλωτήρας εις Ζακυνθον και Κεφαλληνίαν.»

[Παναγιώτου Χιώτου: Ιστορία του Ιονίου Κράτους από συστάσεως αυτού μέχρι Ενώσεως (Έτη 1815 – 1864), 1874]

 

«Περί των Ζακυνθίων, των οποίων τα ονόματα ημπόρεσα να ενθυμηθώ διότι οι περισσότεροι εξ αυτών ήλθον από την Ζάκυνθον κατ’ ευθείαν προς τον Θ. Κολοκοτρώνην εις τα Τρίκορφα κατά την πολιορκίαν της Τριπολιτσάς, άλλοι πρώτα και άλλοι ύστερα, περί τούτων ήδη θα ομιλήσω.

 Όλοι όσοι ήλθον υπηρέτησαν κοντά εις τον Κολοκοτρώνην, εις τα παιδιά του και εις τον Αποστόλην Κολοκοτρώνην. Ανώτεροι δε τούτων ήσαν οι Ιωάννης Πέτας και Δημήτριος Γουζέλης.

 Όλοι ούτοι οι ανωτέρω μνημονευθέντες Ζακύνθιοι παρηκολούθουν ότε τον Θ. Κολοκοτρώνην, και τους συγγενείς του. Ευρέθησαν δε εις τας μάχας τας εντός της Πελοποννήσου γενομένας, περί των οποίων  ο λόγος εις τα απομνημονεύματα μου. Όλοι αυτοί εχάθησαν εις τους πολέμους, και πολλά ολίγοι εξ αυτών έζησαν να ίδουν την ελευθερίαν, και  να  υποφέρουν την πικρίαν της  με την πείναν και με τους αναστεναγμούς βλέποντες φανερά την αδικίαν».

ΦΩΤΑΚΟΣ (ΦΩΤΙΟΣ ΧΡΥΣΑΝΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ), Υπασπιστής του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ 1821», 1888

ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

O ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΒΙΤΣΟΣ είναι εκδότης, γεννήθηκε το 1956 στην Ζάκυνθο και σπούδασε Οικονομικά και, στη συνέχεια, Νομικά στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Από το 1974 μέχρι το 1993 εργάστηκε στην Εθνική Τράπεζα, από όπου παραιτήθηκε για να ασχοληθεί αποκλειστικά με τις εκδόσεις, αφού από το 1984 είχε ιδρύσει τον εκδοτικό οίκο «Περίπλους», ο οποίος αρχικά εξέδιδε το πανελλήνιας κυκλοφορίας ομώνυμο περιοδικό για τα Γράμματα και τις Τέχνες.

Παράλληλα διετέλεσε Γενικός Διευθυντής μεγάλης αθηναϊκής εκδοτικής εταιρείας και Διευθυντής Επτανησιακής Εκδοτικής Σειράς σε αθηναϊκό εκδοτικό οίκο. Eπίσης Κριτικός Θεάτρου αθηναϊκής εφημερίδας, Παραγωγός ραδιοφωνικών πολιτιστικών εκπομπών στην κρατική και ιδιωτική ραδιοφωνία, Διοργανωτής εικαστικών εκθέσεων και συνεδρίων, ενώ πολλά άρθρα του έχουν δημοσιευθεί σε ζακυνθινές και αθηναϊκές εφημερίδες και περιοδικά.

Γενικός Γραμματέας της  Ένωσης Ζακυνθίων Αθήνας (1983-1993), Ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Ζακυνθιακών Σπουδών και μέλος του Δ.Σ. επί δεκαετία, Ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας ζακυνθινών Πολιτιστικών Ερευνών. Ιδρυτής και Διοργανωτής Ελεύθερου Πανεπιστημίου Δήμου Ζακυνθίων (1988-1990). Επίσης συμμετείχε σε Διεθνή επιστημονικά συνέδρια και δίδαξε την τέχνη των εκδόσεων σε σεμινάρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Από το 1993 οι «Εκδόσεις Περίπλους» επεκτάθηκαν και στις εκδόσεις βιβλίων σε πανελλήνια κλίμακα.

Το 1999 ίδρυσε την εκδοτική εταιρεία βιβλίων, την «Π Εκδοτική ΑΕΕΕ», η οποία εντάχθηκε στον Όμιλο επιχειρήσεων Ιmako του Πέτρου Κωστόπουλου και είχε το δικαίωμα της χρήσης της επωνυμίας «Εκδόσεις Περίπλους». Από το 2005 οι «Εκδόσεις Περίπλους» αποδεσμεύτηκαν από την Imako και επανήλθαν εξολοκλήρου στον Διονύση Βίτσο.

 

Έχει εκδώσει μέχρι σήμερα περί τους 1000 τίτλους βιβλίων και 53 τεύχη του περιοδικού «Περίπλους».

Έχει  μεταφράσει 20 βιβλία και έχει γράψει τα:

  • (1997) Κονεμένος Νικόλαος: Τα ματογυάλια, Ωκεανίδα
  • (2002, 2016) Ζακυθινά φαγιά, ψωμιά και γλυκίσματα, Περίπλους
  • (2008) Ιδού ο μαλάκας, Περίπλους
  • (2014) Στην αυλή του Σουλεϊμάν, Περίπλους
  • (2017) Οι Ζακυνθινοί Εβραίοι, Περίπλους
  • (2019) Ιωάννη Τσακασιάνου, «Αυτοβιογραφία», Περίπλους

 

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΒΙΤΣΟΣ

Έτος έκδοσης: 2022

ISBN:978-960-438-249-1

Σελίδες: 336

Τιμή: € 19,61


Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το βιβλίο.
Γράψτε το σχόλιό σας:





Το βήμα των αναγνωστών μας
Θεματικές κατηγορίες βιβλίων Νέα άρθρα στο Πολιτισμός Πολίτης
  • ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΛΑΣΚΑΡΑΤΟΣ του Ανδρέα: ΚΕΦΑΛΟΝΙΤΙΚΗ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ, ΟΚΤΩ ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ 2020, Βιβλιοπαρουσίαση
  • Η ΜΟΝΗ ΤΟΥ «ΚΑΤΟΥ ΑΙ ΓΙΩΡΓΗ των ΚΡΗΜΝΩΝ» στη Ζάκυνθο. Ένα ιστορικό και θρησκευτικό μνημείο που μάλλον διέφυγε εκ παραδρομής της προσοχής των κ.κ. Υπουργών Πολιτισμού και Τουρισμού
  • ΜΙΚΕΛΗΣ ΤΖΑΝΑΤΟΣ: «Ο ΜΙΚΕΛΗΣ του ΜΙΚΕΛΑΚΗ»
  • ΣΤΙΣ ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΤΟΥ 1857 ΑΠΕΒΙΩΣΕ Ο ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ. ΑΜΕΣΩΣ ΟΙ ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΝ ΜΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΠΤΑΝΗΣΩΝ.
  • «Πρώτη ελληνίς χορεύσασα με τον Όθωνα εν Κερκύρα ήτο ζακυνθία»
  • «ΟΜΙΛΙΕΣ» και χοροί στην ΄Υπαιθρο.
  • ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ, ΤΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΕΠΙΣΚΕΨΕΩΝ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 2021. Το περιοδικό πολιτισμού των ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ
  • ΕΥΗ ΖΕΡΒΟΥ-ΚΑΛΛΙΑΚΟΥΔΗ, «Επτανησιακός Ριζοσπαστισμός 1848-1865» της ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΓΙΑΝΝΑΤΟΥ, ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ, 2019
  • ΤΟ ΜΑΩΜΑ ΤΩΝ ΕΛΙΟΝΕ ΚΑΙ ΤΑ ΛΙΤΡΟΥΒΕΙΑ
  • Η ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΤΗΣ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ (Στην πραγματικότητα ΤΩΝ ΕΧΙΝΑΔΩΝ ΝΗΣΩΝ) στις 7.10.1571 Αφορμή για το ΠΡΩΤΟ ΑΝΕΒΑΣΜΑ ΑΡΧΑΙΟΥ ΔΡΑΜΑΤΟΣ μετά την ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ