GameNow WP Theme

DarkLight
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Γ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ: Αν δεν κοιμάσαι… μη φοβάσαι!

ΑΠΟΚΤΗΣΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΕ ΕΚΠΤΩΣΗ 10% ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΚΛΙΚ ΕΔΩ:

www.politeia.gr

Η Οδύσσεια ενός σύγχρονου Οδυσσέα είναι το βιβλίο. Σε μιαν Ελλάδα που λίγο απέχει από εκείνη του Ομήρου και που είναι η δική μας, η σημερινή.
Η πορεία ενός ανθρώπου σύγχρονου που έζησε, μεγαλούργησε, ερωτεύτηκε, γνώρισε πάθη και χάρηκε επιτυχίες ξετυλίγεται σαν συναρπαστική ιστορία.

“Ξέφυγα από τους καρχαρίες και νίκησα τους τίγρεις μ’ έφαγαν όμως οι κοριοί” είναι η φράση του ποιητή με την οποία θα μπορούσε να κλείνει ο συγγραφέας αυτό το  μυθιστόρημα.

Μεγάλες δουλειές, φιλοδοξίες, αγάπες, επιχειρήσεις, θυελλώδεις έρωτες, χρήματα κι εξουσία περιγράφονται συναρπαστικά από τον Οδυσσέα, τον ήρωα του βιβλίου.

Μια Οδύσσεια δηλαδή σύγχρονη κι ελληνική είναι η ζωή του, που ως ελληνική διαθέτει και την αυτοκαταστροφική κατάρα κάθε τι ελληνικού από καταβολής Έθνους. Κατάρα την οποία στη σημερινή έκφρασή της περιγράφεται στο βιβλίο έτσι:

[…] δεν ξέρεις αν την Ελλάδα την κυβερνά η κυβέρνηση ή οι τράπεζες μια που και αυτές κάποια στιγμή κάνουν τις δικές τους επιλογές, που κανείς δεν μπορεί να τις ελέγξει, ούτε αυτοί που μοιάζουν νάναι αφεντικά τους. Και έγινε μπάχαλο που απλώθηκε, έπιασε τον απλό άνθρωπο και τον ξετίναξε, έδιωξε τον επιχειρηματία να πλένει πιάτα ή να παίρνει την επιχείρησή του γερή και με χρήματα, να την πηγαίνει σε γειτονική χώρα, και την οικονομία να προσπαθεί να γεμίσει, που σιγά μην και τα καταφέρει, το πιθάρι των Δαναΐδων.[…]

Που μαζί είναι, τηρουμένων των αναλογιών, και η πορεία κάθε έλληνα, του καθενός μας, του οποίου η αρπάγη ενός κράτους εχθρικού είναι έτοιμη να καταστρέψει κάθε προσπάθεια, προσωπική ή επαγγελματική.

Και η Δημοκρατία; Και η Νόμοι;

«Το παράξενο είναι ότι υπάρχουν κι έτσι και τους εφαρμόσεις σωστά, το εμπόριο και η βιομηχανία ευημερούν και μαζί τους το κράτος και το κοινωνικό σύνολο. Αν τους αγνοήσεις ή τους εφαρμόσεις λάθος, τότε η χώρα πάει στο Δ.Ν.Τ. και γίνεται αφρικανικό κράτος στην περίοδο της αποικιοκρατίας και του σκλαβοπάζαρου»

απαντά ο συγγραφέας και συνεχίζει:

Το μυθιστόρημα είναι εξίσου ερωτικό, κοινωνικό και πολιτικό και μέσα από συναρπαστικές, καθηλωτικές διηγήσεις φανερώνει πως όλα είναι ένα. Ο Έρωτας, η Κοινωνία, η Πολιτική βαδίζουν μαζί και αποθεώνουν ή γκρεμίζουν τις προσπάθειες του καθενός μας. Στην Ελλάδα συνήθως συμβαίνει το δεύτερο…

Το βιβλίο αυτό προαναγγέλθηκε από την Εφημερίδα Καθημερινή (κ. Στεφ. Κασιμάτης) ως εξής:

[…] Τώρα ετοιμάζει το τρίτο μυθιστόρημα εμπνευσμένο από τις τραυματικές εμπειρίες που απέκτησε μέσω της σχέσης επιχειρηματικότητας και πολιτικής.
Μόλις τυπωθεί, σκοπεύει να το στείλει σε κάποιες σημαντικές προσωπικότητες της πολιτικής ζωής (στον αγώνα των οποίων συνέδραμε με τον τρόπο του…) με την εξής αφιέρωση:
«Μην το πετάξεις χωρίς να το διαβάσεις! Αναφέρεσαι στο πέμπτο κεφάλαιο».

 

Για το συγγραφέα:

Ο Απόστολος Αλλαμανής γεννήθηκε στην Αθήνα όπου και σπούδασε, αρχικά στο Κολλέγιο Αθηνών, μετά στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο στη σχολή Πολιτικών Μηχανικών και τέλος μεταπτυχιακό στο Οικονομικό πανεπιστήμιο.
Έλαβε μέρος σε συνέδρια τεχνοοικονομικών μοντέλων και ναυτιλιακών προβλέψεων. Επί σειρά ετών ασχολήθηκε με τα κοινά.
Τιμήθηκε με το βραβείο EUROPE 500 για τον 21ο αιώνα.
Έγραψε πραγματείες ιστορικού και κοινωνικού περιεχομένου, διοίκησης επιχειρήσεων και διάνοιξης σηράγγων.
Το 2007 ο Απόστολος Αλλαμανής περνώντας στο συγγραφικό χώρο, γράφει το πρώτο του μυθιστόρημα που κυκλοφορεί με τίτλο «Ο ήλιος ανέτειλε μεσάνυχτα».

Το 2009 ο συγγραφέας  κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Περίπλους  το δεύτερο βιβλίο του με τίτλο «Αντικατοπτρισμοί, μια σύγχρονη βυζαντινή ιστορία πολιτικής διαπλοκής».

Απόσπασμα από το βιβλίο:

Θα  ήταν, τρεις η ώρα περίπου, νέκρα στο ξενοδοχείο και στους δρόμους της Βαγδάτης, σφαλισμένα τα βλέφαρα του Οδυσσέα από την κούραση και του Μορφέα την ευεργετική μαγεία, χτύπησε το τηλέφωνο από το τμήμα υποδοχής του ξενοδοχείου κι άνοιξε νέο απρόσμενο λούκι στη ζωή του.

Κάποια γυναίκα ζητούσε να ενώσει το τελευταίο όνειρο που έβλεπε με την πραγματικότητα. Τέντωσε τα μάτια να βεβαιωθεί πως ήταν ανοιχτά και δεν ήταν κλεισμένα, ζήτησε να μιλήσει με την άγνωστη που του βγήκε αμέσως γνωστή.

− Ποιος είναι;

− Εγώ.

Άκουσε ο Οδυσσέας αυτό το «εγώ» και μόνο που δεν του έπεσε το ακουστικό από το χέρι. «Η φωνή της Ναταλίας είναι» σκέφτηκε και τινάχτηκε από το κρεβάτι κάνοντας ένα δυο βήματα, προς άγνωστη κατεύθυνση. Πήρε ξανά το ακουστικό στο χέρι.

− Ναταλία ήρθες στη Βαγδάτη;

− Ακόμα στο δωμάτιο βρίσκεσαι;

− Κατεβαίνω αγάπη μου.

Άφησε το ακουστικό, έβαλε μια φόρμα και βγήκε από το δωμάτιο στο διάδρομο.

Η Ναταλία σα να μη συνέβαινε τίποτα το τρομερό και το παράξενο, τον κοίταξε χαμογελώντας σαν τουρίστρια που μόλις πάτησε το πόδι της στη Βιέννη ή στο Παρίσι.

Την αγκάλιασε και την πήγε στο σαλόνι που ήταν άδειο.

− Γιατί δεν μου είπες ότι θα ’ρθεις;

− Έκπληξη, είπε η κοπέλα, και άστραψαν τα μάτια της από ευτυχία.

− Έκπληξη, επανέλαβε ο Οδυσσέας και δεν μπόρεσε να μη χαμογελάσει με το ανέμελο ύφος τής Ναταλίας.

Τον είδε η Ναταλία αμήχανο και συννεφιασμένο.

− Έχεις καμιά γυναίκα στο δωμάτιο;

Τούτο πια ήταν ό,τι πιο απίθανο θα μπορούσε ν’ ακούσει ο Οδυσσέας εκείνη την ώρα. Βαγδάτη ήταν αυτή, γίνονται τέτοια πράγματα;

− Όχι αγάπη μου. Ούτε άλλη έχω, ούτε αυτό το πρόβλημα είναι που με βασανίζει.

− Πάμε στο δωμάτιό σου και μου εξηγείς εκεί τα προβλήματά σου.

Εδώ ο Οδυσσέας έβαλε ένσταση.

− Μα το πρόβλημα αυτό είναι, είπε.

− Ποιο; ρώτησε η Ναταλία που ζούσε στο χαρούμενο κόσμο της.

− Το δωμάτιο.

− Πού κοιμάσαι, στο διάδρομο;

Ο Οδυσσέας σήκωσε τα χέρια του σε στάση απελπισίας.

− Λοιπόν. Το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορείς να έρθεις στο δωμάτιό μου.

Ξαφνιάστηκε η Ναταλία.

− Γιατί; ρώτησε λες και άκουσε το πιο παράξενο πράγμα του κόσμου.

− Γιατί η βίζα και ό,τι άλλο κουβαλάς μαζί σου, δεν δείχνει να είσαι η γυναίκα μου.

− Εντάξει, είμαι η φιλενάδα σου. Τι τους νοιάζει;

Χαμογέλασε ο Οδυσσέας και κούνησε το κεφάλι του σαν να ’λεγε. «Καλά, άντε τώρα να συνεννοηθούμε».

− Άστο Ναταλία. Αν δεν ήθελα τόσο πολύ να μείνεις κοντά μου, θα σ’ έβαζα στην πρώτη πτήση για Αθήνα.

− Δεν θα με βάλεις όμως;

− Όχι αγάπη μου. Μόνο που πρέπει να δω τι θα κάνω για να σε κρατήσω.

Πήγε στη ρεσεψιόν, ζήτησε δωμάτιο για τη Ναταλία μα δεν υπήρχε.

Η ορατή λύση ήταν να κοιμηθεί ο Οδυσσέας στο σαλόνι και η Ναταλία στο δωμάτιο, μα δεν έγινε έτσι. Άνοιξε η πόρτα του ξενοδοχείου, πέρασαν μέσα ένας Ιάπωνας και ένας Σουηδός, ταξιδιώτες από κάποια βραδινή πτήση, προχώρησαν στον υπάλληλο υποδοχής και όταν τέλειωσαν με τα τυπικά ζήτησαν τα κλειδιά τους. Ο Οδυσσέας πήρε γρήγορα την απόφαση και την ξεκίνησε κάπως άγαρμπα. Πλησίασε τους δύο ξένους που έδειχναν να γνωρίζονται, ίσως γιατί βρέθηκαν στο ίδιο αεροπλάνο, και τους σταμάτησε.

− Μπορώ να έχω ένα από τα κλειδιά σας; ρώτησε και τους κοίταξε με βλέμμα γεμάτο απελπισία.

Τά ̓χασαν οι ξένοι. Έβαλε μέλι στη φωνή ο Οδυσσέας, τους ιστόρησε τι του συνέβαινε και τελικά τους έπεισε να δώσουν το ένα κλειδί στον Οδυσσέα και να κοιμηθούν εκείνοι στο ίδιο δωμάτιο.

Ο υπεύθυνος του ξενοδοχείου δεν έφερε αντίρρηση. Ανέβηκε η Ναταλία στον όροφο που ήσαν τα δωμάτια, ανέβηκαν και οι αποσκευές, και φαίνονταν όλα μια χαρά, μέχρι που η Ναταλία είπε τη μεγάλη κουβέντα.

− Ωραία. Έχω το δικό μου δωμάτιο, μα θα κοιμηθούμε στο δικό σου.

− Δε γίνεται μωρό μου.

− Τι δε γίνεται πάλι;

− Μας παρακολουθούν. Σε κάθε πάτωμα σεργιανάει κι ένας επόπτης!

Η Ναταλία που όλη αυτή τη ώρα καθόταν όρθια μπροστά στην πόρτα του δωματίου που της είχε παραχωρήσει η καλοσύνη του Ιάπωνα και του Σουηδού, δεν καταλάβαινε τι σήμαιναν όλα αυτά. Γύρισε ένα γύρω τα μάτια της, είδε κάποιον στην άκρη του διαδρόμου που φαινόταν σαν κάτι να περίμενε, γύρισε στον Οδυσσέα.

− Ποιος μας παρακολουθεί;

− Αυτός στην άκρη του διαδρόμου.

− Λες πως θα κάνει μάτι;

−Τι μάτι και φρύδι αγάπη μου; μουρμούρισε ο Οδυσσέας κι έσταξε η φωνή του φαρμάκι και δηλητήριο. Πάνω κάτω φέρνει δέκα φορές το δίλεπτο το διάδρομο  και παρακολουθεί ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει στα δωμάτια.

Η Ναταλία παραξενεύτηκε μα κάτι απ’ ό,τι είχε ακούσει για τη ζωή στη Μεσοποταμία, κάτι απ’ αυτά που της συνέβαιναν εκείνο το βράδυ που έσβηνε σιγά-σιγά μια κι ερχόταν το καινούργιο ξημέρωμα, κατάλαβε τι της έλεγε και παραιτήθηκε από τα όμορφα και τα δύσκολα.

− Και τι κάνουμε; Έτσι θα κοιταζόμαστε;

− Προς το παρόν, ναι. Θα έχουμε ανοιχτές τις πόρτες, θα καθίσουμε καθένας μας σε μια καρέκλα και θα κουβεντιάζουμε.

− Και αύριο το ίδιο θα κάνουμε;

Ο Οδυσσέας είδε το συννεφιασμένο προσωπάκι της και την καθησύχασε.

− Όχι, της είπε. Θα δούμε τι θα γίνει αύριο. Πλάγιασε τώρα και άσε να το κανονίσω.

Πλάγιασε και κοιμήθηκε η Ναταλία, βρήκε ο Οδυσσέας ένα Ιρακινό φίλο μηχανικό που συνεργαζότανε μαζί του, του εξήγησε τι συνέβαινε.

Κατάλαβε ο άνθρωπος, άντρας ήταν και οι άντρες σε τέτοιες καταστάσεις, άμα τους πιάσει το καλό τους, βάζουνε πλάτη ο ένας στον άλλο, δέχτηκε να φιλοξενήσει τη Ναταλία σπίτι του, που ’μενε με τη γυναίκα του και το παιδί του.

− Θα ’ρχομαι τη νύχτα να τη βλέπω και το πρωί θα φεύγω, δήλωσε ο Οδυσσέας κι έκατσε να δει τι εντύπωση θα έκανε στον άλλον τούτη η πρόθεση.

− Να έρχεσαι, αποδέχτηκε ο άλλος και ζωγραφίστηκε στο πρόσωπό του συντροφική κατανόηση.

 

 

Το ίδιο απόγευμα η Ναταλία άφηνε το ξενοδοχείο «Βαγδάτη» και μετακόμιζε στο σπίτι του μηχανικού.

Κάτι με νοήματα, κάτι με σπασμένα αγγλικά που ήξερε πιο πολύ ο μηχανικός και λιγότερο η γυναίκα του, μπόρεσαν και συνεννοήθηκαν. Το βράδυ ήρθε και ο Οδυσσέας μ’ ένα εισιτήριο της Swissair στο χέρι για τρεις ημέρες αργότερα. Το είδε η Ναταλία και στραβομουτσούνιασε.

− Γιατί τόσο γρήγορα; ρώτησε και τον κοίταξε όλο παράπονο.

− Και τρεις μέρες πολλές είναι, είπε εκείνος.

− Εγώ ήρθα για να ορίσουμε το γάμο μας.

Ο Οδυσσέας δεν το βρήκε αφύσικο να θέλει η Ναταλία να παντρευτεί κι έτσι δεν έφερε αντίρρηση.

− Όποτε θέλεις, της είπε κι εκείνη το χάρηκε.

− Σε δεκαπέντε ημέρες.

− Σε δεκαπέντε ημέρες, συμφώνησε ο Οδυσσέας, και μια και ήσαν μόνοι στο δωμάτιο που τους παραχώρησε η οικογένεια του μηχανικού, την αγκάλιασε και τη φίλησε.

Συγγραφέας: Απόστολος Γ. Αλλαμανής
Έτος έκδοσης: 2012
ISBN: 978-960-438-136-4
Σελίδες: 318, Τιμή: € 18,00


Σχόλια για το βιβλίο: 1
  • ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ
    27 Ιουνίου 2012
    #1

    παρακαλω θα ηθελα να με ενημερωσετε ποτε θα πραγματ. η παρουσιαση του βιβλιου ημερα και ωρα και που περιμενω τα νεα σας

Γράψτε το σχόλιό σας:





Το βήμα των αναγνωστών μας
Θεματικές κατηγορίες βιβλίων Νέα άρθρα στο Πολιτισμός Πολίτης