Η επίμονη ενασχόληση του αργεντίνικου κινηματογράφου μετά το 2000 με τη δραματική πολιτική περίοδο 1976-1983 , είχε ως στόχο την καλλιέργεια της μνήμης, την καταδίκη των εγκλημάτων της χούντας, τη διαμαρτυρία για τον άδικο θάνατο χιλιάδων «εξαφανισθέντων», αλλά και τη διάσωση καθώς και τη διάδοση αυτών των γεγονότων στο κοινό άλλων χωρών. Οι ταινίες που αναπαράστησαν τα γεγονότα μέσα από το βλέμμα των παιδιών της εποχής, παιδιών που και αυτά έπεσαν θύματα της κρατικής τρομοκρατίας είναι αυτές στις οποίες επικεντρώνεται το βιβλίο. Των παιδιών που σε μικρή ηλικία έγιναν μάρτυρες της απαγωγής και της δολοφονίας των γονιών τους, άλλων, που μεγάλωσαν σε ξένες οικογένειες ως «λάφυρα πολέμου» αλλά και εκείνων που μετά την ενηλικίωση τους, μέσω του κινηματογράφου, ένωσαν τα κομμάτια της προσωπικής τους ιστορίας με την Ι�... Διαβάστε περισσότερα.

Η πόλη Τσαμαρέστ βιώνει έντονο κύμα ανομίας και παραβατικότητας. Ένας καινούργιος εισαγγελέας έρχεται να συμβάλει στη μάχη για την πάταξη της διαφθοράς. Μια δίκη θ’ αποτελέσει την αφορμή ν’ αναμετρηθεί ο δίκαιος κι ο άδικος λόγος. Θα καταφέρει ο κόσμος της δικαιοσύνης να επικρατήσει απέναντι στο διεφθαρμένο σύστημα; Είναι άραγε τόσο ισχυρό το παρακράτος, ώστε ν’ αθωώσει ένα μέλος του που και πάλι έχει παρανομήσει; Η ισονομία, η αξιοκρατία κι η ελευθερία δέχονται επίθεση κι οι υπηρέτες του νόμου θα δώσουν τον υπέρ πάντων αγώνα για να τις προασπίσουν. Όλοι θα έχουν τέσσερις μέρες. Ή έστω έτσι πιστεύουν…       ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ Η υποχρέωση του κυρίου Μπόλτουιν στη δίκη είχε μόλις τελειώσει. Κατευθύνθηκε γρήγορα στο γραφείο του, πήρε στα χέρια του το αναπάντεχο μήνυμα κι άρχισε να το περι�... Διαβάστε περισσότερα.

Ιστορίες από την ορεινή Ζάκυνθο. Άλλες εύθυμες, άλλες ξεκαρδιστικές. Από τον Άγιο Λέοντα, έναν οικισμό  437 κατοίκων σε υψόμετρο 350μ., που οι πρόγονοί τους  τον εποίκισαν  επί Βενετών, ως απελεύθεροι από την περιοχή της Κατάνης (Liberi da Catania), απέναντι από την Ζάκυνθο. Από τις πρώτες τους φροντίδες ήταν να κτίσουν εκκλησία, στον Άγιο Λέοντα, τον επίσκοπο και μετέπειτα προστάτη άγιο της Κατάνης, και να δώσουν το χωριό  το όνομά του. Και το όνομα όλων των κατοίκων έγινε  «Λιβέρης-Κατσάνιας» Στο χωριό αυτό κατέφυγαν, μετά την πτώση της Κορώνης το 1534,  που ήταν κτήση των Βενετών και μεγάλο οικονομικό και πνευματικό κέντρο, κάτοικοί της, κυρίως από το χωριό Μπάστα. Από τότε το χωριό απέκτησε δυο γειτονιές, τα Λιβερέικα και Μπαστέικα με αιώνια διαμάχη μεταξύ τους. Πρόκειται για σκαμπρόζικες ιστορίες του καφενείου, αυτοσχ�... Διαβάστε περισσότερα.

Δέκα και μια ιστορίες. Έντεκα ιστορίες, έντεκα διηγήματα που φέρνουν γέλιο, που φέρνουν δάκρυ. Φέρνουν μνήμες, διηγιούνται ανθρώπινες αλήθειες , είναι πλεγμένες στα χνάρια της ανθρώπινης ύπαρξης. Κι η πλέξη τους,είναι φτιαγμένη με χρωματιστές κλωστές σε όλα τα χρώματα,από τις πιο φωτεινές ως τις πιο σκοτεινές,όπως ακριβώς είναι οι ζωές μας. Κι ακόμα μια ιστορία,όπου η συγγραφέας καθώς τη γράφει μοιάζει ν'ακουμπάει με στηθοσκόπιο πάνω στην εποχή μας,ν'ακούει με προσοχή τους χτύπους της και να τους καταγράφει σε μιαν αλληγορία                                                    ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ   Η ΤΖΟΓΙΑ Εκείνο το καλοκαίρι επέστρεφα από διακοπές. Περιμέναμε στο λιμάνι του Πόρου της Κεφαλονιάς για το πλοίο που θα μας πήγαινε στην Κυλλήνη. Ήταν νωρίς το πρωί και η δροσιά ευχάριστη για τα μέσα το�... Διαβάστε περισσότερα.