Η Οδύσσεια ενός σύγχρονου Οδυσσέα είναι το βιβλίο. Σε μιαν Ελλάδα που λίγο απέχει από εκείνη του Ομήρου και που είναι η δική μας, η σημερινή. Η πορεία ενός ανθρώπου σύγχρονου που έζησε, μεγαλούργησε, ερωτεύτηκε, γνώρισε πάθη και χάρηκε επιτυχίες ξετυλίγεται σαν συναρπαστική ιστορία. “Ξέφυγα από τους καρχαρίες και νίκησα τους τίγρεις μ’ έφαγαν όμως οι κοριοί” είναι η φράση του ποιητή με την οποία θα μπορούσε να κλείνει ο συγγραφέας αυτό το  μυθιστόρημα. Μεγάλες δουλειές, φιλοδοξίες, αγάπες, επιχειρήσεις, θυελλώδεις έρωτες, χρήματα κι εξουσία περιγράφονται συναρπαστικά από τον Οδυσσέα, τον ήρωα του βιβλίου. Μια Οδύσσεια δηλαδή σύγχρονη κι ελληνική είναι η ζωή του, που ως ελληνική διαθέτει και την αυτοκαταστροφική κατάρα κάθε τι ελληνικού από καταβολής Έθνους. Κατάρα την οποία στη σημερινή έκφρασή της περ�... Διαβάστε περισσότερα.

Όσοι αναλύουν το σημερινό μεγάλο μεταναστευτικό ζήτημα της Ελλάδας του 21ου αιώνα θέλουν να αγνοούν τις προηγούμενες μεταναστεύσεις στον ελλαδικό χώρο. Η ιστορία του ελλαδικού χώρου έχει παρουσιαστεί σαν τη θεωρία του ηλιοκεντρισμού με την έννοια ότι όλα έχουν ως σημείο αναφοράς την Αρχαία Ελλάδα, ασχέτως αν από παλιά ο αρχαίος και μεσαιωνικός ελληνικός κόσμος είχε εξαπλωθεί και μεγαλουργήσει πέρα από τα στενά γεωγραφικά όριά του, σε τρεις γειτονικές ηπείρους. Γύρω στο 1.000 π.Χ., Έλληνες άποικοι φθάνουν στα μικρασιατικά παράλια του Αιγαίου, φεύγοντας τη γενική αναταραχή, που είχε ως συνέπεια τη διάλυση του μυκηναϊκού κόσμου. Ο πληθυσμός της Μικράς Ασίας στα βυζαντινά χρόνια άγγιξε τους 22.000.000 κατοίκους. Από την άλλη μεριά η ελληνική χερσόνησος άρχισε να μετατρέπεται σταδιακά σε μια από τις πιο αραιοκατοι�... Διαβάστε περισσότερα.

Πού να θυμάμαι πια πόσο υπέφερε ο πρωταγωνιστής της Πείνας του Κνουτ Χάμσουν, τι ζαλάδες είχε και τι παραισθήσεις. Ξέρω μόνον τώρα που μασουλώ αργά-αργά ένα ρετάλι από το μπράτσο του δερμάτινου καναπέ μου, εποφθαλμιώντας την καρδερίνα της γειτόνισσας, υπό τους πένθιμους ήχους των διαμαρτυρόμενων εντέρων μου που ακομπανιάρουν το μελαγχολικό άσμα don’t cry for me Argentina, ότι είμαι έλληνας κι ότι η βαριά κληρονομιά της αρχαιότητας δεν πρέπει να μείνει αναξιοποίητη. Αν πράγματι η Πενία τέχνας κατεργάζεται τότε ίσως η οικονομική κρίση και η πείνα να είναι θεόσταλτες για να ενεργοποιηθεί ο εγκέφαλος. Και εφόσον οι έλληνες δεν καταφέραμε να μεγαλουργήσουμε επί των παχιών αγελάδων ούτε επί των τρελλών, μας δίνεται η τελευταία ευκαιρία μέσω των ισχνών. Με εμένα αυτό συνέβη ακριβώς. Κι ενώ αυτό που συνήθως προείχε στην κεφαλ... Διαβάστε περισσότερα.

«Ο τάφος του Κικέρωνα» του Νίκου Ι.Μεγαδούκα, ένα πολιτικό και ερωτικό μυθιστόρημα, εξελίσσεται μεταξύ Μαδρίτης, Λισσαβόνας, Λένινγκραντ, Ιασίου , Ιωαννίνων και Αθηνών. Ο κεντρικός του ήρωας, ο 45χρονος άγγελος Αξιώτης, ερευνά μια πολιτική συνωμοσία στα Βαλκάνια, με στόχο την επιστροφή των εστεμμένων στις χώρες της Χερσονήσου, μετά την πτώση του Κομμουνισμού. Ο Αξιώτης προσπαθεί, ισορροπώντας ανάμεσα στους δικούς του κώδικες και αξίες, στα όσα τεκταίνονται γύρω του και στα προσωπικά του αδιέξοδα, με «οδηγό» ένα ξεχασμένο κώδικα που βρήκε στη Μονή της Μολυβδοσκεπαστής, στα ελληνοαλβανικά σύνορα, να ξεσκεπάσει συνωμοσίες, αλλά… Για τον συγγραφέα:  Ο Νίκος Ι. Μεγαδούκας γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1958. Από το 1982 εργάσθηκε ως πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης, ως αρχισυντάκτης και ως διευθυντής του πολιτικού τμ�... Διαβάστε περισσότερα.