Τι να μαγείρευε η Πολίτισσα γιαγιά μου, η Ζαχαρένια; Δεν την πρόλαβα για να μου τα μαγειρέψει η ίδια, οπότε θα έπρεπε μόνος μου να ψάξω τις συνταγές, να βρω τα υλικά που είχε στη διάθεσή της και να ανασυστήσω τις γεύσεις. Το βιβλίο αυτό αποτελεί την απάντηση που έδωσα στο παραπάνω ερώτημα. Μια διαδρομή στις κουζίνες, καθώς και στους δρόμους, τις αγορές και τα παζάρια της Κωνσταντινούπολης μέσα από τα γραπτά τεκμήρια της εποχής (εφημερίδες, περιοδικά, βιβλία μαγειρικής και ζαχαροπλαστικής, ημερολόγια, κ.α.) προκειμένου να ανακαλύψω τι μαγείρευαν και τι έτρωγαν οι κάτοικοι της Κωνσταντινούπολης, ποιες ήταν οι διατροφικές τους συνήθειες, και ποιες ήταν οι γεύσεις που επικρατούσαν στην Πόλη από τα μέσα του 19ου αιώνα ως και τις πρώτες δεκαετίες του 20ού. Σ.Κ.       ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ  ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ Η ποιητική τ�... Διαβάστε περισσότερα.

Μια προσωπική διαδρομή στους εργασιακούς χώρους. Τα αφεντικά, οι συνάδελφοι, τα ωράρια, ο μισθός που ποτέ δε φτάνει. Ένα βιβλίο για μια πραγματικότητα που όλοι ξέρουμε πως είναι βαθιά προβληματική, με κάποιο μαγικό τρόπο όμως έχουμε πείσει τον εαυτό μας και τους άλλους πως αυτή είναι η κανονικότητα. Μπορεί και όχι όμως.         ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ Σερβιτοριλίκια και ντελίβερι Η πρώτη μου επαφή με τη μισθωτή εργασία έγινε στην τρυφερή ηλικία των δεκάξι ετών. Δούλεψα βοηθός σερβιτόρου ένα καλοκαίρι για να μαζέψω λεφτά να πάρω μηχανάκι κρυφά απ’ τον πατέρα μου. Από Σεπτέμβρη το 'ριξα για πρώτη φορά σοβαρά στο διάβασμα. Είχα πάρει μια πρώτη γεύση από αυτό που θα ακολουθούσε. Πριν ξεκινήσω δεν ήμουν καθόλου αρνητικός απέναντι στο γεγονός ότι θα δούλευα. Το περίμενα μάλιστα με προσμον... Διαβάστε περισσότερα.

Η ιστορία των Βούρλων, ενός τεράστιου δημόσιου μπορντέλου στη Δραπετσώνα, που αδειοδότησε ο δήμος του Πειραιά το 1875 σε οικόπεδο της οικογένειας του Υπουργού Παναγιώτη Πιπινέλη και που λειτούργησε επί έξι δεκαετίες υπό την προστασία του κράτους και την περιφρούρηση της αστυνομίας.   Ήταν περιφραγμένο με ψηλό μαντρότοιχο, είχε πτέρυγες με ομοιόμορφα κελιά κι έμοιαζε με φυλακή. Και όντως, τον καιρό της Κατοχής μετατράπηκε σε φυλακή υψίστης ασφαλείας και ως φυλακή τελείωσε τη σταδιοδρομία του το 1970 που κατεδαφίστηκε. Οι φυλακές λειτούργησαν για πρώτη φορά από την δικτατορία του Μεταξά, έπειτα από τους Γερμανούς κατακτητές το 1941-44, και συνέχισαν να λειτουργούν και μετά την Απελευθέρωση. Στις 3 πτέρυγες που παλαιότερα φιλοξενούσαν ιερόδουλες γυναίκες ανάλογα με την ηλικία τους μεταφέρθηκαν φυλακισμένοι, στ�... Διαβάστε περισσότερα.

Διηγήματα, γραμμένα για τον έρωτα, αυτόν, που εξυψώνει τον άνθρωπο, που του γαληνεύει την ψυχή,  τον εμπνέει να δημιουργεί και τον κάνει καλύτερο, μέσα από ιστορίες αληθινές και αλληγορικές.  Γράφει η συγγραφέας: "Ένας έρωτας γνήσιος, ανόθευτος, άκρατος σαν το χρώμα και το άρωμα του ποιοτικού κρασιού"  Και αναρωτιέται: "Μήπως είναι ουτοπία;"   Και πάλι γράφει: "Η ζωή είναι αυτή που μας δείχνει τον δρόμο που θ' ακολουθήσουμε και δεν πρόκειται να λαθέψουμε. Και δεν θα λαθέψουμε, αν αυτός ο δρόμος είναι ο αληθινός δρόμος της καρδιάς μας". Όμως, μέσα απ' αυτές τις ιστορίες, διακρίνεται ξεκάθαρα, η γνώση της ζωής με τη σκληρότητα της, με τις απρόβλεπτες ανατροπές της, με τα σκοτάδια, αλλά και το φως της, τις λύπες, τις χαρές και τα λάθη στο διάβα της ζωής τ' ανθρώπου.   ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «Κι ήταν κι εκείνη η εκδρομ... Διαβάστε περισσότερα.