Πρόκειται για  πολλές ωραίες ιστορίες αυτοτελείς μεν, αλλά και μέρος ενός συνόλου, που η κάθε μια παίζει το ρόλο της ψηφίδας στην αφήγηση του κεντρικού θέματος, Χαρακτηριστικό τους η ειλικρίνεια, στην αφήγηση των πραγματικών γεγονότων, αλλά ακόμη και τα μέρη που ενδεχομένως αποτελούν μυθοπλασία, δεν έρχονται για να καλύψουν καταστάσεις, αλλά να φωτίσουν αλήθειες. Μια αφήγηση μέσα στη χαρά της ανάμνησης μιας ιδιαίτερα ευχάριστης εφηβείας,  στην οποία  ο αναγνώστης δεν μπορεί  να ξεχωρίσει την αλήθεια από το μύθο, γιατί όλα μπροστά στα μάτια του στέκουν ως θαυμαστά κι αληθινά. Ο Πάνος, ένα ξέγνοιαστο παιδί, μαθητής της Γ ́ δημοτικού, έπαιζε στα διαλείμματα στον αυλόγυρο του δημόσιου σχολείου του και, αφού επέστρεφε σπίτι, τελείωνε τα μαθήματά του και συνέχιζε το παιχνίδι στο Πεδίο του Άρεως. Μια μέρα του 1958, οι... Διαβάστε περισσότερα.

Η ιστορία του Θαλαμοφύλακα αρχίζει στη Θεσσαλονίκη, σ’ ένα μικρό στρατόπεδο στις παρυφές της πόλης, που τον χειμώνα το σαρώνει αλύπητα ο Βαρδάρης. Πρωταγωνιστές, ένας φαντάρος και δύο λοχίες, που, στο ξύπνημα των αισθήσεών τους, θα μπλεχτούν σ’ ένα ερωτικό τρίγωνο –με τις ίδιες στερήσεις και τους ίδιους κινδύνους– που θα τους οδηγήσει τον καθένα χωριστά στα όριά τους, με απρόβλεπτες συνέπειες. Ο χρόνος της αφήγησης συμπιέζεται σαν ανάμνηση, όσο διαρκεί ένα τραγούδι, που σαν λάιτ μοτίφ διατρέχει το βιβλίο και που σιγά σιγά θα καθορίσει τη μοίρα του φαντάρου. Ο αφηγητής θέλει να κρατήσει στη μνήμη του όσα περισσότερα μπορεί, καθώς αναθυμάται τους χαμένους φίλους, τα νιάτα τους και κάποιους ξεχασμένους έρωτες.     ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ Μια παρέα συναδέλφων απ’ τη διμοιρία πέρασαν από κοντά μου π... Διαβάστε περισσότερα.

Πως εξιχνιάζεις έναν φόνο όταν η τέλεσή του, σύμφωνα με την κοινή λογική, είναι αδύνατον να διαπραχθεί; Πως πιάνεις το νήμα της υπόθεσης όταν δεν μπορείς να εντοπίσεις ούτε την άκρη του; Ο αστυνόμος Κλέανθος Παπαγιαννίδης έχει μπλέξει αυτή τη φορά για τα καλά !   ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «Μη μου πείτε ότι δεν έχετε ξαναδεί νεκρό! Κι εγώ που σας νόμιζα για αστυνομικό…» ήταν το κερασάκι στην τούρτα που ήρθε για να ξεδιαλύνει πάσα αμφιβολία του Κλέανθου. Όλος ο «θίασος» είχε ανέβει στη σκηνή του εγκλήματος, αυτός του έλειπε. Μπροστά του στεκόταν, περιχαρής και αγέρωχος, ο ιατροδικαστής Κωνσταντίνος Γραμψίας. Είχαν γνωριστεί και, δυστυχώς για τον Κλέανθο, συνεργαστεί στην πολύκροτη υπόθεση της δολοφονίας Παπαϊωάννου. Εκείνη την περίοδο ο Γραμψίας ήτανε ιατροδικαστής στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία Αιγαίου.... Διαβάστε περισσότερα.

Από την Ιστορία, την Παράδοση και την Καθημερινότητά μας, πήρα ζυμαράκι να πλάσω την δική μου αφήγηση, άλλοτε στα σοβαρά και άλλοτε στα αστεία. Τίποτε δεν είναι μόνο σοβαρό ή μόνο αστείο. Αν όχι στο προσκήνιο, σίγουρα στο παρασκήνιο, μπερδεύονται αυτά τα δυο και από αυτή την φαινομενική αντιπαλότητα, βγήκαν τα πικρόγλυκα «Μικρά μου Κείμενα». Κι αν κάποιος τα διαβάσει, μπορεί να τα βρει και «Νόστιμα». Οι παλιές εμπειρίες της φάρας μας, δεν επιτρέπεται να ξεφτίσουν μέσα μας. Δεν πρέπει να την σκωροφάει ο «μοντερνισμός». Η κληρονομιά μας είναι βαριά και θέλει τις πλάτες ολονών, για την πάμε στο ραντεβού παράδοσης στους νεότερους.     ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «ΚΑΗΜΕΝΟ ΜΟΥ, ΒΥΖΑΝΤΙΟ Η ΓΙΑΤΡΙΣΣΑ ΤΟΥ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ Τι, καλέ σεις; Ψέματα να σας πω, χριστιανή γυναίκα; Γιατρίνα δεν ήμουν, ποτέ μου. Πώς να ήμουν... Διαβάστε περισσότερα.