Έγραψα όπως τους άκουγα να μιλάνε, όμως καμία ιστορία από όσες περιγράφω δεν είναι αληθινή μα και καμιά δεν είναι και απόλυτα της φαντασίας μου. Κανένας ήρωας δεν υπήρξε όπως τον περιγράφω, και καμιά ηρωίδα δεν πέθανε όπως τη σκότωσα. Σε καμία ιστορία δεν είμαι «εγώ», σε όλες είμαστε εμείς, μέσα στους ήχους της μουσικής και της καμπάνας που χτυπούσε την ώρα που γεννιόμαστε και που μαζί με την μπάντα και τη λιτανεία όρισε κατά πολύ τον τρόπο της ζωής μας και της σκέψης και των συναισθημάτων μας. ΄Αννη Νούνεση   «Τα διηγήματα τής Άννης Νούνεση αποτελούν ένα περιπάτο σ’ έναν θαυμαστό κόσμο που μάλλον δεν υπάρχει πιά. Αφορούν καταστάσεις που έχουν διαδραματιστεί στο ημίφως, που δεν λέγονταν όσο συνέβαιναν, αν και όλοι τα ήξεραν ενώ καμιά φορά συνήθιζαν να τα ψιθυρίζουν· αλλά ως εκεί. Η αισθαντική διεισδικ�... Διαβάστε περισσότερα.

Η πόλη Τσαμαρέστ βιώνει έντονο κύμα ανομίας και παραβατικότητας. Ένας καινούργιος εισαγγελέας έρχεται να συμβάλει στη μάχη για την πάταξη της διαφθοράς. Μια δίκη θ’ αποτελέσει την αφορμή ν’ αναμετρηθεί ο δίκαιος κι ο άδικος λόγος. Θα καταφέρει ο κόσμος της δικαιοσύνης να επικρατήσει απέναντι στο διεφθαρμένο σύστημα; Είναι άραγε τόσο ισχυρό το παρακράτος, ώστε ν’ αθωώσει ένα μέλος του που και πάλι έχει παρανομήσει; Η ισονομία, η αξιοκρατία κι η ελευθερία δέχονται επίθεση κι οι υπηρέτες του νόμου θα δώσουν τον υπέρ πάντων αγώνα για να τις προασπίσουν. Όλοι θα έχουν τέσσερις μέρες. Ή έστω έτσι πιστεύουν…       ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ Η υποχρέωση του κυρίου Μπόλτουιν στη δίκη είχε μόλις τελειώσει. Κατευθύνθηκε γρήγορα στο γραφείο του, πήρε στα χέρια του το αναπάντεχο μήνυμα κι άρχισε να το περι�... Διαβάστε περισσότερα.

Το μυθιστόρημα παρακολουθεί  τους ήρωές του, που έρχονται για να εγκατασταθούν και να ζήσουν σε ένα νησί του Ιονίου την εποχή του Μεσοπολέμου, φέρνοντας μαζί τους εμπειρίες από τις χαμένες πατρίδες του Πόντου, την Αγγλία της βιομηχανικής επανάστασης , τη Γαλλία του Λαϊκού Μετώπου και την Ισπανία του εμφύλιου πολέμου.   Οι ξενοφερμένοι συναγελάζονται με τη ντόπια κοινωνία του νησιού, ιδιαίτερα με δύο οικογένειες καλοστεκούμενων εμπόρων, ανθρώπων που εκτιμούν τα γράμματα και τη μόρφωση. Μέσα από αυτά τα νέα πρόσωπα, το γίγνεσθαι της ευρωπαϊκής επιστήμης και οι νέες κοινωνικές ιδέες φτάνουν στον Νίκο, τον Λουκά και τον Γιωργάκη, νεαρά γυμνασιόπαιδα, και από εκεί διαδίδονται στα μαστορόπουλα και στους νεαρούς μαθητευόμενους στα εμπορικά της Χώρας. Από εκεί και πέρα οι συμπτώσεις  διαταράσσουν την παγωμάρα ... Διαβάστε περισσότερα.

Ιστορίες από την ορεινή Ζάκυνθο. Άλλες εύθυμες, άλλες ξεκαρδιστικές. Από τον Άγιο Λέοντα, έναν οικισμό  437 κατοίκων σε υψόμετρο 350μ., που οι πρόγονοί τους  τον εποίκισαν  επί Βενετών, ως απελεύθεροι από την περιοχή της Κατάνης (Liberi da Catania), απέναντι από την Ζάκυνθο. Από τις πρώτες τους φροντίδες ήταν να κτίσουν εκκλησία, στον Άγιο Λέοντα, τον επίσκοπο και μετέπειτα προστάτη άγιο της Κατάνης, και να δώσουν το χωριό  το όνομά του. Και το όνομα όλων των κατοίκων έγινε  «Λιβέρης-Κατσάνιας» Στο χωριό αυτό κατέφυγαν, μετά την πτώση της Κορώνης το 1534,  που ήταν κτήση των Βενετών και μεγάλο οικονομικό και πνευματικό κέντρο, κάτοικοί της, κυρίως από το χωριό Μπάστα. Από τότε το χωριό απέκτησε δυο γειτονιές, τα Λιβερέικα και Μπαστέικα με αιώνια διαμάχη μεταξύ τους. Πρόκειται για σκαμπρόζικες ιστορίες του καφενείου, αυτοσχ�... Διαβάστε περισσότερα.