GameNow WP Theme

DarkLight
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑ: Ποιοί πρέπει να μας κυβερνούν ή Πώς το life style εκμαύλισε τη Δημοκρατία

Φαίνεται πως εκείνοι που κατάντησαν την πολιτική ζωή της Ελλάδας στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα γνώριζαν πολύ καλά…τον Αριστοτέλη. Στα Πολιτικά ο Αριστοτέλης προβληματισμένος για το ποιο Πολίτευμα είναι το καλύτερο, περιγράφει τη Δημοκρατία και προβληματίζεται για αυτή, χωρίς ο ίδιος να την υιοθετεί.
Για τον Αριστοτέλη το καλό πολίτευμα είναι το συμφέρον για την Πολιτεία κι έχει να κάνει με το κατά πόσο ένα πολίτευμα συντελεί στο να μπορέσει να κατακτήσει ο κάθε πολίτης το κατά τον φιλόσοφο ύψιστο αγαθό, την Ευδαιμονία, που δεν είναι ούτε ο πλούτος, ούτε η ηδονή, αλλά κάτι σχετικό και διαφορετικό για κάθε άνθρωπο. Η Ηδονή είναι το φυσικό της επακολούθημα και ο Πλούτος η συνήθης προϋπόθεση της.
Στο κοινωνικό κλίμα όμως, που κάθε άλλο παρά αθώα καλλιεργήθηκε από το 1981 μέχρι σήμερα και αυτοαποκλήθηκε με τον ασαφή όρο «lifestyle» ο πολίτης δε πρέπει να ξέρει, ούτε να μάθει ποτέ τι στ’άλήθεια θέλει και τι είναι εκείνο που τον κάνει πραγματικά αποδεκτό και ευτυχισμένο. Με όρους Αριστοτέλη το Lifestyle είναι ότι δένει τα μάτια ώστε κάποια από τα μέσα της Ευδαιμονίας να γίνουν αυτοσκοπός και ο νοητικός και ψυχικός κόσμος του πολίτη να μείνει στάσιμος ώστε ούτε καν να μπορέσει να διανοηθεί τι μπορεί να είναι ο εξαιρετικά προσωπικός στόχος της Ευδαιμονίας του. Αντιθέτως οι ατομικές λύσεις ευτυχίας, η αρετή , η αξιοπρέπεια, η ηθική, η γνώση, το κοινό καλό, το υπέρτατο αγαθό, η φιλοσοφημένη ζωή χλευάζονται διαρκώς, έντονα και με κάθε τρόπο χαρακτηρίζονται ως επιλογές αποτυχημένων(losers), αφελών και συντηρητικών.

Απόσπασμα από το βιβλίο:

[…] Ποιος πρέπει, άραγε, να κυβερνά; Ο λαός; Οι πλούσιοι; Οι γενικής αποδοχής, Ο ικανότερος; Ένας φωτισμένος δικτάτορας;
Καθεμία από αυτές τις λύσεις εμφανίζει την ίδια αδυναμία με τις υπόλοιπες. Οπότε τι θα πρέπει να επιλέξουμε; […]
[…] Δεν είναι όμως κι ανόητο οι μετριότητες να παίρνουν τις αποφάσεις για θέματα σημαντικά κι όχι οι ξεχωριστοί πολίτες;
Όπως επίσης το ότι ο έλεγχος και η εκλογή των αρχόντων, έργα σπουδαιότατα, να ανατίθενται συχνά στο λαό; Και κυρίαρχος όλων να καθίσταται έτσι η εκκλησία του δήμου; Και στην εκκλησία να συμμετέχουν, να διασκέπτονται για το κοινό καλό και να δικάζουν, ανάμεσα στους χρηστούς, και πολίτες της κατωτάτης υποστάθμης και οποιασδήποτε ηλικίας; Και αρκεί έναντι αυτού το ότι ως ταμίες, πολίτες, στρατηγοί και λοιποί λειτουργοί εκλέγονται άτομα από ανώτερες κοινωνικές τάξεις;
Από την άλλη πλευρά όμως, κάποιος θα μπορούσε να πει ότι ο θεσμός αυτός ίσως να είναι και ορθός. Επειδή ούτε ο δικαστής, ούτε το βουλευτής, ούτε το μέλος της εκκλησίας του δήμου είναι μεμονωμένα άρχων, αλλά μόνο μια απλή μονάδα ενός σώματος, κι αυτό είναι που άρχει. Οπότε, τελικά επί του λαού κυριαρχούν ο Δήμος, η Βουλή και το Δικαστήριο, ως σώματα που απαρτίζονται από πολλά άτομα, των οποίων συνολικά το εισόδημα είναι πολύ πιο μεγαλύτερο από όλων εκείνων οι οποίοι τους εξέλεξαν.
Όσο για το αρχικό μας ερώτημα, δηλ. το Ποιοι πρέπει να μας κυβερνούν, είναι προφανές ότι άλλη απάντηση δεν υπάρχει, εκτός από το ότι: Θα πρέπει να μας κυβερνούν οι χρηστοί νόμοι!
Κι από εκεί και περα, είτε ο άρχοντας είναι ένας, είτε μιλάμε για περισσότερους, πρέπει να έχει το δικαίωμα να εφαρμόζει δικές του λύσεις μόνο στις λεπτομέρειες, τις οποίες οι νόμοι δεν είναι δυνατό να ρυθμίσουν με ακρίβεια. Και, φυσικά, υπάρχουν τέτοιες περιπτώσεις, γιατί δεν είναι εύκολο να νομοθετήσει κανείς για όλα.
Εντούτοις το θέμα για το πώς πρέπει να είναι ο νόμοι ώστε να τους χαρακτηρίζουμε «χρηστούς» δεν έχει ξεκαθαριστεί ακόμη κι έτσι η αρχική απορία μας παραμένει, από αυτή την πλευρά της, άλυτη.
Όμως, όπως συμβαίνει με τα πολιτεύματα, έτσι και με τους νόμους, αναγκαστικά είναι φαύλοι ή καλοί, δίκαιοι ή άδικοι. Είναι όμως και το εξής φανερό: ΄Οτι οι νόμοι στα σωστά πολιτεύματα πρέπει αναγκαστικά να είναι δίκαιοι, όπως ότι τα φαύλα πολιτεύματα είναι φαύλα, επειδή οι νόμοι τους δεν είναι δίκαιοι.

Εκδόσεις Αποτύπωμα:
Οι εκδόσεις ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ είναι θυγατρικές των εκδόσεων ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ.
Διαθέτουν δικό τους χαρακτήρα: Αποτυπώνουν σε έντυπη μορφή μικρές, αλλά χαρακτηριστικές, γραφές ή αποσπάσματα γραφών, δακτυλικά αποτυπώματα σημαντικών στιγμών διαφορετικών εποχών της πορείας του ανθρώπινου πνεύματος και ποικίλων εκπροσώπων του.
Οι επιλογές δεν αφορούν σε συγκεκριμένου είδους κείμενα. Μπορεί να είναι αρχαία, μεσαιωνικά ή σύγχρονα. Ιστορικά, λογοτεχνικά ή φιλοσοφικά. Σοβαρά ή σατιρικά. Άλλο είναι το ζητούμενο, όχι το είδος τους: Να είναι κείμενα διαχρονικά επίκαιρα.
Το έντυπο στίγμα τους στο σήμερα, τα μικρά δηλαδή βιβλία που θα κυκλοφορήσει ο εκδοτικός αυτός οίκος, θα αναλαμβάνουν να προσδιορίζουν κάθε φορά ένας λιγότερο ή περισσότερο εκτεταμένος πρόλογος, οι υποσημειώσεις, όπου απαιτούνται, και, ενδεχομένως, ένα επεξηγηματικό επίμετρο.
Και κάτι ακόμα: Θα κυκλοφορούν βιβλία ευχάριστα στην ανάγνωσή τους, επειδή οι εκδόσεις ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ, όπως και οι εκδόσεις ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ άλλωστε, δεν ξεχνούν πως το βιβλίο επινοήθηκε πρωτίστως ως διασκέδαση.

 

ΠΟΙΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ

Ή ΠΩΣ ΤΟ LIFE STYLE ΕΚΜΑΥΛΙΣΕ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

 

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑ (απόσπασμα)

Προλεγόμενα-μετάφραση: Βίτσος Διονύσης
Εκδόσεις Αποτύπωμα
Έτος έκδοσης: 2010
ISBN: 978-960-99636-0-2
Σελίδες: 68, Τιμή:10,55€

 

 

ΑΠΟΚΤΗΣΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ «BOOKS AND THE CITY»

 

 


Σχόλια για το βιβλίο: 5
  • διονυσης κωνσταντοπουλος
    31 Ιανουαρίου 2011
    #1

    Tωρα τι να σου πω…Πως εψαχνα να βρω κάποια αποσπάσματα για να τα χρησιμοποιήσω σε μιά πολιτικοεπιστημονική αντιπαράθεση που έχει προκύψει συγκυριακά εξαιτίας της φασίζουσας συμπεριφοράς της Νέας Δημοτικής Αρχής και άνοιξα πρώτο και καλύτερο το δικό σου Λήμα!?Αληθές ωστόσο…Το βιβλίο δεν το’χω διαβάσει αλλά από τη μικρή περιπλάνησή μου στ’ αρχαία κείμενα και (ανα)γνωρίζοντας την εκδοτικό σου ένστικτο και τη διανοητική σου ευφυϊα φαντάζομαι πως θα’ναι πολύ καλό. Αναφορικά με τα προηγούμενα όπως ελεγε και η Νόνα μου «η Ζάκυνθος χάλασε απ’ ‘οταν μπήκαν οι χωριάτες στη Χώρα», οπότε καταλαβαίνεις τώρα που κατέχουν και τη Διοικητική Αρχή και μετακομίζουν το Κέντρο της στο Βανάτο. Άλλες Εποχές, άλλα ήθη Διονυσάκο, ευτελή και οι τρόποι τους εκπτωτικά ιδιοτελείς.Ατελέσφοροι. Και αυτό είναι απο….ΤΟΤΕ….το δεύτερο ηλεκτρονικό μου γράμμα(?)-το πρώτο ήταν δοκιμ’ή με Χρήστο Αμπελά και υπεύθυνος του εγχειρήματος της ψηφιακής μου ενασχόλησης ο Δημήτρης Μάργαρης. Νά’σαι πάντα καλά.Δημιουργικός και Ερωτικός ….Δ.

  • Διονύσης Βίτσος
    31 Ιανουαρίου 2011
    #2

    Πάλι έχουμε κοινά. Και ο δικός μου υπεύθυνος και μέντωρ της ηλεκτρονικής επέκτασης του Περίπλου, αλλά και της δικής μου σοβαρότερης ενασχόλησης είναι ο Δημήτρης Μάργαρης, δημιουργός αυτού του site, αλλά και του άλλου όπου μπορείς να βγάζει το άχτι σου για τα τεκτενόμενα και όχι μόνο στο χώρο του πολιτισμού: http://www.politismospolitis.org
    Δ.Β.

  • PAPOYLIDOY
    18 Ιουνίου 2011
    #3

    Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΗ ΒΙΤΣΟΥ

  • Ηλίας Β. Μακρής
    5 Αυγούστου 2011
    #4

    Ο Αριστοτέλης (Πολιτικά) είναι επίκαιρος παρά ποτέ σε ότι έχει να κάνει με την Βιωσιμότητα και την σημερινή κρίση, η οποία στο οικονομικό της σκέλος βασίζεται σε αυτό που λέμε «ανάπτυξη φούσκα» . Ήταν μάλιστα ο πρώτος που μίλησε για την «ανάπτυξη φούσκα». Έλεγε ότι είναι αφύσικο το χρήμα να γεννάει χρήμα, εφόσον έτσι το χρήμα από μέσο μεταλλάσσεται σε προϊόν. Είναι προφανές ότι η εξέλιξη μιας αφύσικης κατάστασης δημιουργεί παθολογικό φαινόμενο με αποκορύφωση την κρίση.
    Έχω αποδείξει σε εργασίες μου και άρθρα ότι τόσο ο νομπελίστας P.Krougman (2008), όσο και ο μεγάλος διανοούμενος της σχολής Φρανκφούρτης Herbert Marcuse, ο τελευταίος μέσα από την απόπειρα κοινωνιολογικής και οικονομικής προέκτασης της Φροϋδικής θεωρίας των ορμέμφυτων, απλά τον επανέλαβαν.
    Πιστεύω ότι στο οικονομικό επίπεδο έδωσε την βιώσιμη λύση αναφερόμενος στη διεύρυνση της μεσαίας τάξης που όμως θα συντελείται σε βάρος και των δύο άκρων (πλούτου & φτώχειας) και όχι μόνο σε βάρος της φτώχειας όπως συνέβη με τον Κενσιανισμό και οδηγηθήκαμε στη σημερινή κατάσταση. Έχω σοβαρούς λόγους να πιστεύω, μέσα από μια απόπειρα μοντελοποίησης που έκανα, ότι όπως αφήνει να φανεί και ο ίδιος, αυτό οδηγεί στην αταξική κοινωνία. [η Εντελέχεια άραγε???]
    Στο πολιτικό επίπεδο πιστεύω ότι ήταν πολύ πιο προχωρημένος από όσο νομίζουμε. Βασικά δεν ήταν οπαδός κανενός από τα τότε γνωστά πολιτεύματα. Αντίθετα επηρεασμένος από την άνοδο της Σπάρτης (δεν είχε μοναρχία η Σπάρτη, δεν έκανε ότι ήθελε ο Βασιλιάς) και την παρακμή της Δημοκρατίας στην Αθήνα, προβληματιζόταν για μια πολιτική μίξη που θα συνδύαζε τα θετικά των δύο πολιτευμάτων. Αυτό συνέβη το 1200 περίπου (αν θυμάμαι σωστά) με την εκλογή των Δόγηδων στο Ενετικό κράτος. Αμεσοδημοκρατική εκλογή με ενισχυμένη πλειοψηφία , ενός ισόβιου άρχοντα με πολλές εξουσίες.

  • ΤΑΣΟΣ ΖΕΥΚΟΠΟΥΛΟΣ
    24 Ιουλίου 2012
    #5

    ΠΩΣ ΘΑ ΔΙΑΒΑΣΩ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΩ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ?

Γράψτε το σχόλιό σας:





Το βήμα των αναγνωστών μας
Θεματικές κατηγορίες βιβλίων Νέα άρθρα στο Πολιτισμός Πολίτης
  • Οι Λουμπαρδιανοί, οι Λιουραίοι, οι άλλοτε Ζακυνθινές εκλογές και ο ΄Αγγελος Καντούνης
  • ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΖΟΥΠΑΝΟΥ: «MAISON DE TOLERANCE» ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ «ACTION». Φρόυντ και Στανισλάβσκι ή Λακάν και Μπρεχτ; Ιδού η Απορία!
  • «ΙΝΑ ΤΙ», Ο ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟΣ ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΖΑΚΥΝΘΙΝΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗ
  • Ο ΠΡΟΦΗΤΙΚΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ GIAN BATTISTA MORATELLI ΚΑΙ Η ΛΗΞΗ ΜΙΑΣ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ΣΤΗ ΖΑΚΥΝΘΟ ΤΟΥ 1806
  • ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΑΒΟΥΡΗ: Έξω ο Πάρις από την Ευρώπη! Η «Ωραία Ελένη» του Jacques Offenbach σε σκηνοθεσία Ισίδωρου Σιδέρη
  • ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ, Η ιδιαίτερη ηθική βάση μιας Χρεοκοπημένης Κοινωνίας
  • «ΤΑ ΚΑΚΟΡΙΖΙΚΑ», της Θάλειας Γρίβα, στο «θέατρο 104»
  • Δ. Αρκαδιανος – Μ. Γιαννουλης: “Δημοτικά τραγούδια και χοροί των χωριών της Ζακύνθου” || Λαογραφική έρευνα
  • ΣΠΥΡΟΣ ΞΕΝΟΣ: Διονύσιος Παν. Στεφάνου:«Η αποδοχή μου [της Πρωθυπουργίας] δεν θα είχε κανένα άλλον σκοπόν παρά να γίνει η κηδεία μου πολυτελεστέρα. Αλλά δι’ αυτό εμέ δεν με ενδιαφέρει».
  • ΑΝΔΡΕΑ ΛΑΣΚΑΡΑΤΟΥ: ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΕΝΟΣ ΑΝΩΝΥΜΟΥ ΙΤΑΛΙΚΟΥ ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ