GameNow WP Theme

DarkLight
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΡΟΠΟΥΛΗΣ, ΘΑΛΑΜΟΦΥΛΑΚΑΣ, Μυθιστόρημα

Η ιστορία του Θαλαμοφύλακα αρχίζει στη Θεσσαλονίκη, σ’ ένα μικρό στρατόπεδο στις παρυφές της πόλης, που τον χειμώνα το σαρώνει αλύπητα ο Βαρδάρης.

Πρωταγωνιστές, ένας φαντάρος και δύο λοχίες, που, στο ξύπνημα των αισθήσεών τους, θα μπλεχτούν σ’ ένα ερωτικό τρίγωνο –με τις ίδιες στερήσεις και τους ίδιους κινδύνους– που θα τους οδηγήσει τον καθένα χωριστά στα όριά τους, με απρόβλεπτες συνέπειες.

Ο χρόνος της αφήγησης συμπιέζεται σαν ανάμνηση, όσο διαρκεί ένα τραγούδι, που σαν λάιτ μοτίφ διατρέχει το βιβλίο και που σιγά σιγά θα καθορίσει τη μοίρα του φαντάρου.

Ο αφηγητής θέλει να κρατήσει στη μνήμη του όσα περισσότερα μπορεί, καθώς αναθυμάται τους χαμένους φίλους, τα νιάτα τους και κάποιους ξεχασμένους έρωτες.

 

 

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Μια παρέα συναδέλφων απ’ τη διμοιρία πέρασαν από κοντά μου πηγαίνοντας στο καψιμί, ανάμεσα τους και ο λοχίας Τσουκαλάς. Ο Σαρλής μου έκανε νεύμα με το χέρι να τους ακολουθήσω. Ήταν η πρώτη φορά που έμπαινα στο Κέντρο Ψυχαγωγίας Μονάδος, όπως λέγεται. Η αίθουσα ήταν άνετη, για γιορτές και συγκεντρώσεις. Δεξιά, μια υπερυψωμένη σκηνή θεάτρου, χωρίς αυλαία, και μια τηλεόραση, που δεν την παρακολουθούσε κανείς. Αριστερά, ένα μεγάλο μπαρ και δυο ποδοσφαιράκια. Στη μέση, η σόμπα πετρελαίου κι ένα τζουκ μποξ, αρκετά ενημερωμένο, με όλα τα καινούρια τραγούδια, όπως με πληροφόρησαν. Τριγύρω, τραπεζάκια με ψάθινες καρέκλες και φαντάροι που συζητούσαν έντονα χειρονομώντας. Όμως, την προσοχή μου τράβηξαν μια σειρά πορτρέτα ηρώων, που κοσμούσαν περιμετρικά την αίθουσα. Ήταν ζωγραφισμένα πάνω στον σοβά σαν φρέσκο, με βυζαντινή τεχνοτροπία. Ήμουν τόσο απορροφημένος απ’ τις τοιχογραφίες που δεν πρόσεξα τον λοχαγό που στάθηκε δίπλα μου και με παρατηρούσε.

«Σου αρέσουν οι ζωγραφιές;» μου είπε.

«Εεε.. ναι», απάντησα κάπως ξαφνιασμένος.

«Λοιπόν, πως σου φαίνονται;»

«Ο ζωγράφος είχε πολύ καλό χέρι, θυμίζει Κόντογλου».

«Πώς ξέρεις απ’ αυτά; Τι δουλειά κάνεις;»

«Διακοσμητής είμαι, αλλά ζωγραφίζω κιόλας, βλέπω πόσο φθαρμένες είναι, αν είχα χρώματα θα μπορούσα να τις συντηρήσω».

«Μας βγήκες καλλιτέχνης λοιπόν;»

«Μάλιστα», είπα κουμπωμένος γιατί η λέξη «καλλιτέχνης» στον στρατό ακούγεται κάπως ύποπτη.

«Ωραία, αύριο το πρωί θα μιλήσω με τον Διοικητή και θα σε προτείνω γιατί είναι πολλά που πρέπει να γίνουν στο Τάγμα, αλλά μας έλειπε ο κατάλληλος. Πώς είναι το όνομα σου;» είπε και έβγαλε απ’ το τσεπάκι του ένα μικρό μπλοκ με μολύβι.

«Γιάννης Αδριανός, κύριε λοχαγέ!» Σημείωσε το όνομα μου με τα φρύδια ανασηκωμένα.

«Εντάξει, Αδριανέ», είπε και με χτύπησε στην πλάτη πατρικά. Χαιρέτισα στρατιωτικά κι ο λοχαγός απομακρύνθηκε. Οι συνάδελφοι, τόση ώρα δίπλα μου, είχαν χάσει τη μιλιά τους. Μόνο ο λοχίας, με περίσσια μαγκιά, έσπρωξε με το άρβυλο την καρέκλα να καθίσω. Διέκρινα στα πρόσωπα τους πως η συζήτηση με τον λοχαγό με είχε ανεβάσει στα μάτια τους και το έδειξαν αμέσως.

«Ώστε καλλιτέχνης, ε!» μου είπε ο λοχίας Τσουκαλάς. Το είπε με κάποιο τρόπο, αλλά έκανα πως δεν κατάλαβα.

«Ναι, καλλιτέχνης», επανέλαβα με θάρρος και λίγη ειρωνεία στη φωνή. Οι άλλοι είχαν καταπιεί τη γλώσσα τους.

«Θέλεις μια μπίρα;»

«Όχι, προτιμώ καφέ». Ο λοχίας έκανε νεύμα σ’ έναν φαντάρο που σκοτώθηκε να τρέξει να τον φέρει. Αν και έφεδρος, τα τρία του γαλόνια του έδιναν έναν αέρα υπεροχής. Στο μεταξύ, ο φαντάρος επέστρεψε με τον καφέ και τον απόθεσε προσεκτικά μπροστά μου. Για δες, σκέφτηκα, η επιθυμία μου έγινε ξαφνικά διαταγή, καλό κι αυτό.

«Κοίτα, μάγκα μου, αν το εκμεταλλευτείς σωστά, θα βγάλεις μεγάλη λούφα εδώ πέρα», είπε ο ξανθός Σαρλής.

«Θα δείξει», απάντησα και χαλάρωσα στο κάθισμα μου, δείχνοντας κάποια άνεση.

«Κι από πού είσαι;» ρώτησε ο λοχίας.

«Από Αθήνα».

«Α! Καλά το κατάλαβα, κι εγώ Πειραιώτης, κοντά είμαστε».

Από τότε έγινα το επίκεντρο της παρέας που άρχισε να σχηματίζεται και ο λοχίας έδειχνε να με συμπαθεί. Η σάλπιγγα χτύπησε μεσημβρινό συσσίτιο. Βγαίνοντας έξω, μου είπε ο Σαρλής: «Μαλάκα, την έκανες με τον λοχαγό, ξέρεις ποιος είναι;»

«Όχι».

«Είναι το δεξί χέρι του Διοικητή. Έτσι και σου κάτσει η δουλειά, θα πιάσεις γερό γλείψιμο».

«Μακάρι».

Το ίδιο βράδυ, έξω, είχε βάλει τέτοιο ψοφόκρυο, που οι φαντάροι είχαν μαζευτεί στον κοιτώνα γύρω απ’ τη σόμπα κι αστειεύονταν χειρονομώντας.

Ξαπλωμένος, στο κάτω κρεβάτι, έγραφα μερικές κάρτες για το σπίτι μου. Η πόρτα του θαλάμου άνοιξε, με το γνωστό τρίξιμο, και μπήκε ο λοχίας Τσουκαλάς. Προχώρησε στον διάδρομο και, περνώντας δίπλα μου, σταμάτησε.

«Εδώ είσαι;» μου λέει με φωνή καθόλου υπηρεσιακή.

«Ναι», είπα και προσπάθησα να σηκωθώ.

«Μην ενοχλείσαι», είπε και κάθισε στο διπλανό κρεβάτι.

«Πως πάει το γράψιμο;» ρώτησε προσπαθώντας να πιάσει κουβέντα.

Η φωνή του ακουγόταν ζεστή και φιλική, η μαγκιά είχε πάει περίπατο. Μάζεψα τις κάρτες και τις έκρυψα κάτω απ’ το μαξιλάρι.

«Δεν σ’ έβαλα σήμερα υπηρεσία…»

«Ναι, το πρόσεξα». Ακολούθησε μια αμήχανη σιωπή δευτερολέπτων.

«Και τι ειδικότητα έχεις στο στρατό;»

«Τηλεμετρητής».

«Λογικό, τι άλλο;» είπε και χαμογέλασε.

Η βορινή πόρτα άνοιξε και ο δεκανέας Μπαλτής φώναξε: «Τσουκαλάς, τηλέφωνο».

«Τα λέμε», είπε ακουμπώντας το χέρι στον ώμο μου και έφυγε βιαστικός.

 

 

 

Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΡΟΠΟΥΛΗΣ

Ο Γιάννης Κοροπούλης μεγάλωσε στην Αθήνα και σπούδασε Αρχιτεκτονική Εσωτερικών Χώρων. Η ιστορία αυτή άρχισε να γράφεται σε μορφή ημερολογίου τη δεκαετία του ’60. Μετά από προτροπή φίλων συγγραφέων, το 2015 άρχισε να το επεξεργάζεται ενοποιώντας τις σημειώσεις του. Ο Θαλαμοφύλακας είναι το πρώτο του μυθιστόρημα.

 

Έτος έκδοσης: 2023

ISBN:978-960-438-055-6

Σελίδες: 204

Τιμή: € 15,90€

 


Σχόλια για το βιβλίο: 15
  • Βασίλειος τζουνάρας
    16 Μαρτίου 2024
    #1

    Ένας φίλος μου έστειλε με courier ένα βιβλίο όπως κάνει αρκετά χρόνια στην ακριτική Γαύδο
    Ξαναδιάβαζα ένα παλιότερο βιβλίο όταν μου ήρθε ο θαλαμοφύλακας!! Στην αρχή το μυαλό μου πήγε στα παλιά στρατός και βλακείες, σκέφτηκα να του ρίξω μια ματιά.
    Όταν έφτασα σχεδόν στη μέση είχε σκοτεινιάσει! όπως και η ψυχή μου.
    Ο συγγραφέας κατόρθωσε να με κάνει να δακρύσω και να δω διαφορετικά τον έρωτα κάτι που δεν με είχε απασχολήσει ποτέ..
    Όταν το τελείωσα διαπίστωσα ότι
    Η ευγένεια, ο τρόπος που μου αφηγήθηκε την ιστορία δίχως να προσβάλει, με θάρρος και αρκετή δόση ρομαντισμού (νόμιζα ότι δεν είχα σταγόνα ρομαντισμού ) με έκανε να αναιρέσω ιδέες που θεωρούσα ορθές.
    Κύριε Κοροπούλη με εντυπωσίασες, ένα μεγάλο μπράβο και περιμένω το επόμενο βιβλίο σας
    Βασίλειος

  • Cloe Dimit.Papaioannou
    19 Μαρτίου 2024
    #2

    ❣️👏🏽📚❣️..εκ βαθέων βιωματικό οδοιπορικό στον κόσμο των ανδρικών ερώτων..όπου το σασπένς σμίγει αρμονικά κι’αβίαστα..χωρίς ραφές,με χρώματα,υφές γεύσεις και μουσικές στρατώνων σ’εναν αισθαντικό συναρπαστικό χορό❣️👏🏽📚❣️Περιμένω το επόμενο❣️

  • Χαράλαμπος Χρήστου
    29 Μαρτίου 2024
    #3

    Εξαιρετικό βιβλίο!

  • Kostas k
    29 Μαρτίου 2024
    #4

    Εξαίρετο βιβλίο και στην σύλληψη και την απόδοση του. Πολύ ευαίσθητο. Συγχαρητήρια

  • Ντάσιος Γιώργος
    3 Απριλίου 2024
    #5

    Η ιστορία εκτυλίσσεται σε μια εποχή μετεμφυλιακή, κατά την οποία η στέρηση δικαιωμάτων, οι διακρίσεις και το κοινωνικό στίγμα, παρότι κυριαρχούσαν, δε στάθηκαν ικανές να εμποδίσουν ένα νέο άνθρωπο να εκδηλώσει την αγάπη του απέναντι στο «απαγορευμένο». Ο έρωτας, η αφοσίωση, η στοργή και η αρετή της αγάπης, μέσα από τον εξαιρετικό λόγο και την αισθητική αξία του συγγραφέα, αποτελούν ιδεολογική πράξη.
    Ο «Θαλαμοφύλακας» είναι ένα πρωτοποριακό λογοτεχνικό έργο, διότι όμοιο του δεν έχει καταγράψει ξανά η Ελληνική Βιβλιογραφία.

    Γιάννη μου σε ευχαριστώ για αυτό το ταξίδι.

    Έχεις την αγάπη μου,
    Γιώργος

  • Τάκης Νίκου
    12 Απριλίου 2024
    #6

    Μόλις διάβασα το βιβλίο «Θαλαμοφύλακας» που είναι μια αληθινή ιστορία, γραμμένη όμως σαν μυθιστόρημα. Τρεις νέοι ερωτεύονται σε «σκοτεινούς καιρούς» και επιδιώκουν την αποδοχή για να υπάρξουν σε μια εποχή που είναι απρόθυμη να τους αποδεχτεί. Ένα τρυφερό ανάγνωσμα που ο συγγραφέας χρειάστηκε 57 χρόνια για να βρει το κουράγιο να το εκδώσει.
    Σε ευχαριστούμε Γιάννη.

  • Φώτης Νικολός
    12 Απριλίου 2024
    #7

    Ο «Θαλαμοφύλακας» είναι ένα αφήγημα που διαβάζεται ευχάριστα από όλους τους αναγνώστες, ανεξάρτητα απ’ τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό. Είναι ένα βιβλίο βαθιά συγκινητικό όσο και ανθρώπινο. Χάρηκα που διάβασα το βιβλίο αυτό.

  • Χρήστος Κιούσης
    12 Απριλίου 2024
    #8

    Στο «Θαλαμοφύλακα» διάβασα μια όμορφη και συγκινητική ιστορία, γραμμένη σε μια γλώσσα απλή, που μιλάει για την πίστη και την αφοσίωση των «διαφορετικών», σε εκείνη τη δύσκολη δεκαετία του ’60 που μας βάζει σε σκέψεις ακόμα και σήμερα. Μπράβο στο συγγραφέα.

  • ΤΑΚΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΚΟΣ
    12 Απριλίου 2024
    #9

    Μπράβο στο συγγραφέα που τόλμησε με τον «Θαλαμοφύλακα» να μας δώσει την ευκαιρία να διαβάσουμε μια τόσο μακρινή και συγχρόνως συναρπαστική εμπειρία, που όμοια της δεν έχουμε ξαναδεί και να αγκαλιάσουμε με συγκίνηση τους ήρωες του, με την ανεκτικότητα της σημερινής εποχής.

  • Σοφία Μυτούση
    12 Απριλίου 2024
    #10

    Στο «Θαλαμοφύλακα» ο συγγραφέας συγκλονίζει με την έντιμη ματιά αλλά και με την τρυφερότητα που δείχνει προς τους ήρωες του. Λιτός στα λόγια και χωρίς μελοδραματισμούς περιγράφει τον κόσμο των στρατώνων που έζησε, με τέτοια αμεσότητα που σε συγκινεί βαθιά.

  • Μιχαλόπουλος Διονύσης
    12 Απριλίου 2024
    #11

    Την ιστορία του «Θαλαμοφύλακα» την συγκαταλέγω στα καλύτερα μυθιστορήματα που έχω διαβάσει μέχρι σήμερα, για τον κόσμο των φαντάρων στα απομακρυσμένα στρατόπεδα της δεκαετίας του ’60.

  • Βαζδέκας Γιώργος
    12 Απριλίου 2024
    #12

    Ο «Θαλαμοφύλακας» είναι το καλύτερο queer μυθιστόρημα που διάβασα τα τελευταία χρόνια από Έλληνα συγγραφέα. Μπράβο φίλε.

  • Ειρήνη Τ.
    12 Απριλίου 2024
    #13

    Τι όμορφο και καλογραμμένο μυθιστόρημα! Ομολογώ πως δεν έχω διαβάσει άλλη φορά κάτι αντίστοιχο..ο συγγραφέας μέσα από την περιγραφή του, με έκανε να πιστέψω πως ήμουν εκεί..Αν ποτέ διαβάσετε τα λόγια αυτά, σας λέω πως περιμένω το επόμενο σας βιβλίο, Συγχαρητήρια!

  • ΛΙΝΑ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ
    12 Απριλίου 2024
    #14

    Έψαχνα στο internet να βρω ένα μυθιστόρημα που να αφορά τις έμφυλες μειονότητες και έπεσα πάνω στο «Θαλαμοφύλακα»! Τα φαινομενικά απλά γεγονότα, σιγά-σιγά αλλάζουν δραματικά στην πορεία της ζωής των τριών φαντάρων, που ταλαιπωρούνται απ’ την «παράνομη» σχέση τους. Πραγματικά εξεπλάγην από μια τόσο παλιά ιστορία που μοιάζει όμως τόσο σημερινή. Ειλικρινά το χάρηκα..

  • ΠΕΤΡΑΚΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
    12 Απριλίου 2024
    #15

    ΜΠΡΑΒΟ! ΙΣΩΣ ΟΤΙ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΟ ΕΧΩ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΜΕ ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΤΕΤΟΙΑ! ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΔΕΔΟΜΕΝΗΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ.

Γράψτε το σχόλιό σας:





Το βήμα των αναγνωστών μας
Θεματικές κατηγορίες βιβλίων Νέα άρθρα στο Πολιτισμός Πολίτης
  • ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ
  • ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΑΝΤΖΑΡΟΥ: ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΜΗΤΑ ΣΟΛΩΜΟ, μετάφραση: ΝΙΚΙΑΣ ΛΟΥΝΤΖΗΣ
  • ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΛΑΣΚΑΡΑΤΟΣ του Ανδρέα: ΚΕΦΑΛΟΝΙΤΙΚΗ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ, ΟΚΤΩ ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ 2020, Βιβλιοπαρουσίαση
  • Η ΜΟΝΗ ΤΟΥ «ΚΑΤΟΥ ΑΙ ΓΙΩΡΓΗ των ΚΡΗΜΝΩΝ» στη Ζάκυνθο. Ένα ιστορικό και θρησκευτικό μνημείο που μάλλον διέφυγε εκ παραδρομής της προσοχής των κ.κ. Υπουργών Πολιτισμού και Τουρισμού
  • ΜΙΚΕΛΗΣ ΤΖΑΝΑΤΟΣ: «Ο ΜΙΚΕΛΗΣ του ΜΙΚΕΛΑΚΗ»
  • ΣΤΙΣ ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΤΟΥ 1857 ΑΠΕΒΙΩΣΕ Ο ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ. ΑΜΕΣΩΣ ΟΙ ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΝ ΜΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΠΤΑΝΗΣΩΝ.
  • «Πρώτη ελληνίς χορεύσασα με τον Όθωνα εν Κερκύρα ήτο ζακυνθία»
  • «ΟΜΙΛΙΕΣ» και χοροί στην ΄Υπαιθρο.
  • ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ, ΤΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΕΠΙΣΚΕΨΕΩΝ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 2021. Το περιοδικό πολιτισμού των ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ
  • ΕΥΗ ΖΕΡΒΟΥ-ΚΑΛΛΙΑΚΟΥΔΗ, «Επτανησιακός Ριζοσπαστισμός 1848-1865» της ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΓΙΑΝΝΑΤΟΥ, ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ, 2019