GameNow WP Theme

DarkLight
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Γ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ: Στο Λυκόφως των Ιδεολογιών, Ιστορικό Μυθιστόρημα …χωρίς πάθος

Η οικογένεια Ωλέν είναι μια από αυτές τις οικογένειες μέσα από την ιστορική διαδρομή των οποίων φωτίζεται κατά περίεργο τρόπο όλη η πορεία των πολιτικών εξελίξεων της παγκόσμιας κοινωνίας.

Το δικό της ξεκίνημα αρχίζει στις 14 Ιουλίου του 1789, όταν έπεσε η Βαστίλη κατά τη γαλλική επανάσταση.

Ο Ζαν Ωλέν, ο πρώτος που αναφέρεται σε αυτό το βιβλίο, όπως και όλοι οι απόγονοί του μπλέκουν ο ένας μετά τον άλλο σε μία σειρά από γεγονότα που έχουν άμεση σχέση με τις ιδεολογίες. Οι περισσότερες από αυτές έρχονται από πολύ παλιά, όπως είναι ο μοναρχισμός (Κάδμος), η δημοκρατία (Σόλωνας) και ο αναρχισμός (Διογένης, ο οποίος δε δίσταζε όλες τις φυσικές του λειτουργίες να τις ικανοποιεί όπου κι αν βρισκόταν, όπως θα έκανε ένας σκύλος).

Οι ιδεολογίες, που όλες υποστηρίζουν την ελπίδα για μια πιο δίκαιη ανθρώπινη κοινωνία, διαβαίνουν τις περισσότερες φορές μέσα από αιματηρά γεγονότα, όπως η γαλλική και η ρωσική επανάσταση. Γίνονται συχνά αιτία σκληρών μαχών και, με τη βοήθεια και της σύγχρονης τεχνολογίας, που και αυτή υπόσχεται ένα καλύτερο αύριο, αποδεικνύουν σιγά σιγά πως, αν είχαν κάτι να δώσουν στην παγκόσμια κοινότητα, το έδωσαν. Τώρα η ανθρώπινη κοινωνία, κουρασμένη, προτιμάει να πάει, αν είναι καλοκαίρι, στη θάλασσα για μπάνιο παρά να ψηφίσει για την ανάδειξη μιας καινούριας κυβέρνησης.

Αυτό που με βεβαιότητα μπορούμε να ισχυριστούμε είναι ότι μία λέξη, που έβαζε φωτιά ανάμεσα στους ανθρώπους, έπαψε να υπάρχει στο δυτικό κόσμο και η λέξη αυτή είναι «φανατισμός».

Στην ουσία η ανθρώπινη μάζα αδιαφορεί για τις ιδεολογικές ταυτότητες των κυβερνήσεων και, αποφασίζοντας πως είναι εντελώς περιττές, κοιτάζει πώς θα αντιμετωπίσει την καθημερινότητά της. Έτσι θεωρούμε πως πάνω απ’ όλα μετράει το κέρδος και η δύναμη του χρήματος.

Πρέπει εδώ να επισημάνω ότι στην αρχαιότητα η λέξη «ιδεολογία» ήταν ανύπαρκτη. Για πρώτη φορά, αυτή η λέξη (idéologie) και το περιεχόμενό της εμφανίζονται στη γαλλική γλώσσα τον καιρό της γαλλικής επανάστασης από το Γάλλο φιλόσοφο Ντεστύ ντε Τρασύ (Destutt de Tracy, 1754-1836). Ήταν μία συντομογραφία αυτού που ο ίδιος αποκαλούσε «Επιστήμη των Ιδεών».

Θα μπορούσαμε εύκολα να εντάξουμε τις θρησκείες στις ιδεολογίες, όμως οι θρησκείες, αν και κατ’ αρχήν φαντάζουν να είναι όμοιες με τις κοινωνικές ιδεολογίες, έχουν περισσότερες διαφορές με αυτές παρά ομοιότητες.

Η ζωή της οικογένειας Ωλέν μας δίνει πολλές λεπτομέρειες τόσο της πάλης για την επικράτηση κάποιας ιδεολογίας όσο και της κάμψης του ανθρώπινου ενδιαφέροντος γι’ αυτές. Οι τράπεζες και οι διευθύνοντες των μεγάλων επιχειρήσεων είναι αυτοί που δίνουν πλέον τη μάχη για συγκέντρωση δύναμης, μια μάχη που είναι εύκολο να δει κανείς πως, αφού καμιά καινούρια ιδεολογία δεν παρουσιάζεται και κανείς δεν έχει μία σοβαρή αντίρρηση σε αυτό, οδηγεί την ανθρωπότητα σ’ ένα κατευθυνόμενο χάος.

Μπορεί ο Ζαν Ωλέν, ο ήρωας της γαλλικής επανάστασης, να μη ζει πλέον, όμως ο τελευταίος της οικογένειας έχει το ίδιο όνομα και, εντελώς αντίθετα από εκείνον τον επαναστάτη που πήρε μέρος στην πτώση της Βαστίλης, είναι ένας μεγαλοτραπεζίτης που η μοναδική του ιδεολογία βρίσκεται στη διακίνηση και συγκέντρωση χρήματος, όσο το δυνατόν περισσότερου χρήματος, αδιαφορώντας για το κατευθυνόμενο χάος που φέρνουν οι ενέργειές του. Μέσα σε αυτό το χάος, η παγκόσμια κοινότητα έχει εγκαταλείψει τις ελπίδες της για μια καινούρια ιδεολογία, που βγάζοντάς την από αυτό το χάος θα την οδηγήσει σε μία καινούρια περπατησιά προσφέροντάς της καινούριες ελπίδες.

Για το συγγραφέα:

Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο καθώς και Οικονομικά σε μεταπτυχιακό επίπεδο στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο.

Υπήρξε για περισσότερα από 35 χρόνια επιχειρηματίας ενώ ταυτόχρονα ασχολήθηκε με τα κοινά.

Αυτό είναι το τέταρτο βιβλίο του.

Έχει τιμηθεί με το βραβείο EYROPE 500 για τον Εικοστό Πρώτο αιώνα.

Κυκλοφορούν επίσης τα βιβλία του:

Αντικατοπτρισμοί (Περίπλους, 2009)

Αν δεν κοιμάσαι μη φοβάσαι (Περίπλους, 2012)

Ο ήλιος ανέτειλε τα μεσάνυχτα (Δωδώνη, 2007)

Απόσπασμα από το βιβλίο:

 

Άνοιξε το συρτάρι το δεξί όπως ήταν η συμφωνία. Στη μέση ακριβώς υπήρχε ένας φάκελος και δίπλα του ένα περίστροφο. Πήρε στα χέρια του το περίστροφο, το κοίταξε για μια στιγμή μηχανικά και το έβαλε εκεί που το βρήκε. Ύστερα πήρε στα χέρια του που τρέμανε το φάκελο και τον άνοιξε. Αυτό που είχε ήταν μια κόλλα λευκή, διπλωμένη στα τέσσερα. Την άνοιξε να δει μήπως κάπου μέσα ήταν κάτι γραμμένο, μα δεν ήταν. Έπεσε στην καρέκλα του γραφείου του απογοητευμένος. Ένα λεπτό αργότερα όλα άλλαξαν. Πάνω στο χαρτί, άρχισαν να ζωντανεύουν γράμματα. Ο Ζαν πήρε το χαρτί στα χέρια του. Ένας αναστεναγμός τάραξε για μια στιγμή το στήθος του και βγήκε από τα χείλη του.

Διάβασε την επιστολή που ήταν γραμμένη με συμπαθητική μελάνη κι έγειρε την πλάτη στην πολυθρόνα του. Το κείμενο άρχιζε με τις λέξεις «Εκδικήσου-Μπορείς». Από κάτω ήταν γραμμένες δέκα εντολές. «Ακολούθησέ τες» του έλεγε αυτός που έγραψε την επιστολή και άρχισαν τα γράμματα να χάνονται. Χαράκωσαν το μυαλό του οι εντολές, αναρωτήθηκε αν οδηγούσαν πουθενά όπως του είχε πει ο άνθρωπος που τηλεφωνιόταν μαζί του. Μια δεύτερη σκέψη τον βεβαίωσε πως ήταν η μόνη λύση που θα μπορούσε να έχει.

Το κινητό του χτύπησε πάνω στην ώρα. Το άνοιξε και το πλάκωσε πάνω στο αυτί του λες και φοβότανε μη και ακούσει κανείς τι θα του έλεγε. Η φωνή ήταν πιο καθαρή από κάθε άλλη φορά.

‒ Διάβασες το γράμμα;

‒ Ναι.

‒ Συμφωνείς;

Δίστασε για μια στιγμή ο Ζαν, μα μόνο για μια στιγμή.

‒ Ναι, είπε μετά χωρίς να ζητήσει εξηγήσεις.

‒ Το χαρτί το καις.

‒ Σύμφωνοι.

‒ Άλλωστε τώρα τα γράμματα δεν θα ξαναφανούν.

‒ Δεν χρειάζονται.

‒ Δεν νομίζω πως συμφωνούν όλοι μαζί σου σε αυτό.

‒ Τι πρέπει να κάνω;

‒ Κάθε φορά που θα συναντάς κάποια δυσκολία, θα τη λες σε μένα.

‒ Πού θα σε βρίσκω;

‒ Δικό μου θέμα. Εσύ ξεκίνα.

‒ Εύχομαι να πετύχουμε.

‒ Είμαι το «Χάος» για τους άλλους, όχι για σένα.

Ακούστηκε για άλλη μια φορά το γνωστό κλικ, και η συνομιλία τέλειωσε.

Άναψε τον αναπτήρα του και έβαλε φωτιά στο γράμμα όπου είχαν χαθεί τα γράμματα. Έτσι και γίνηκε στάχτη την έτριψε στα χέρια του και ύστερα άνοιξε το παράθυρο και την σκόρπισε στον αέρα. «Αυτή ήταν η πρώτη εντολή» σκέφτηκε και πήρε το περίστροφο στα χέρια του. Το κοίταξε αν ήταν γεμάτο, σιγουρεύτηκε πως ήξερε να το μεταχειρίζεται και το έκλεισε στο χρηματοκιβώτιο που ήταν εντοιχισμένο στον απέναντι από εκεί που καθότανε τοίχο. «Πάει και η δεύτερη», μουρμούρισε. Σκέφτηκε τις άλλες. Καμιά δεν ήταν για εκείνη την ημέρα. Πάντως η τελευταία φούσκωσε τη σκέψη του Ζαν. Θα μπορούσε να τους δώσει για τίτλο, αν έγραφε τα απομνημονεύματά του, «Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ». Κοίταξε το χρηματοκιβώτιο κι αναλογίστηκε το νέο περιεχόμενό του, αυτό που εκείνος του είχε βάλει. «Εντάξει», σκέφτηκε και ακούμπησε το γραφείο του. «Θα εκτελέσω τι εντολές του, όπως μου το ζητάει, χωρίς να εναντιωθώ… Στο κάτω-κάτω αυτό είναι που θέλω και εγώ».

Ο χτύπος στο τηλέφωνό του, δεν τον άφησε να συνεχίσει. Μόνο που τώρα ήξερε ποιος τον έπαιρνε. Σήκωσε το ακουστικό, δεν ρώτησε ποιος ήταν. Μια λέξη είπε μόνο και δεύτερη δεν χρειάστηκε.

‒ Ακούω.

‒ Φυλάξου.

‒ Από τι πρέπει να φυλαχτώ;

‒ Δεν υπάρχει απάντηση.

‒ Πες μου πώς μπορώ να το κάνω.

‒ Δεν μιλάς σε κανέναν, φέρεσαι φυσιολογικά, όπως θα ’κανες χωρίς να υψώσεις υποψίες πως κάτι κάνεις που μπορεί να είναι λάθος.

‒ Θα το κάνω.

‒ Και να μην ξεχνάς την Τρίτη εντολή.

‒ Δεν την πολυκατάλαβα, μα δεν πειράζει.

‒ Θα φύγεις από το γραφείο σου, θα κλειδώσεις την πόρτα του και θα ξαναμπείς στις έξι το πρωί.

‒ Μπορώ να μάθω το γιατί;

‒ Θα γίνουν κάποιες εργασίες.

‒ Θα τις μάθω;

‒ Αφού τελειώσουν.

‒ Πότε θέλεις να φύγω;

‒ Στις έξι.

Ακούστηκε το γνωστό κλικ του κλεισίματος της επαφής και ο Ζαν ακούμπησε το κινητό στο γραφείο του.

«Καλά πάμε» σκέφτηκε.«Λίγο ακόμα θα σηκώνομαι όρθιος από σεβασμό λες και αυτοί είναι στρατηγοί και εγώ απλός φαντάρος. Άντε να δούμε που θα τερματίσουν όλα αυτά», ψιθύρισε και άνοιξε τις εφημερίδες που ήταν πάνω στο γραφείο του.

Συγγραφέας: ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Γ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

Έτος έκδοσης: 2015

ISBN: 978-960-438-171-5

Σελίδες: 196, Τιμή:  € 14

ΑΠΟΚΤΗΣΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΚΛΙΚ ΕΔΩ  ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ «BOOKS AND THE CITY»


Σχόλια για το βιβλίο: 5
  • Σάντρα Ζαφειρακοπούλου
    8 Απριλίου 2015
    #1

    Διαβάζεται χωρίς διακοπή. Είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα με πλοκή και μυστήριο. Δεν θέλεις να τελειώσει αν και έχεις αγωνία να διαβάσεις το τέλος.. το οποίο.. ΔΕΝ μπορείς να μαντέψεις!

  • ΔημήτρηςΈξαρχος
    9 Ιουνίου 2015
    #4

    Πολύ ωραία σύλληψη,γρήγορο,συχνά ιλλιγιώδες στυλ, ενδιαφέρουσες ιστορικές αναφορές και αναλύσεις,είχε περιθώρια και ίσως προσμονή από τον αναγνώστη για μεγαλύτερη έκταση αλλά όλα έδειχναν πως ο στόχος και η αδημονία ήταν για να βγει το …..πάθος του τέλους.. Ήθελα κιάλλο

  • Τζένη Μανάκη
    2 Ιουλίου 2015
    #5

    Φαίνεται εξαιρετικά ενδιαφέρον, αν κρίνω από την »περίληψη», το απόσπασμα και τις διαφαινόμενες γνώσεις και ιδέες του συγγραφέα. Υπόσχομαι να το διαβάσω.

Γράψτε το σχόλιό σας:





Το βήμα των αναγνωστών μας
Θεματικές κατηγορίες βιβλίων Νέα άρθρα στο Πολιτισμός Πολίτης