Μια γυναίκα που μεταμφιέστηκε σε άνδρα, έκρυψε την πραγματική της ταυτότητα και κατέλαβε τον παπικό θρόνο. Η θρυλική ιστορία της πάπισσας Ιωάννας έχει προσελκύσει για περισσότερο από οκτώ αιώνες τώρα το ενδιαφέρον θεολόγων, ιστορικών, λογοτεχνών, φιλολόγων και καλλιτεχνών από όλο τον κόσμο. Για το ελληνικό κοινό είναι κατεξοχήν συνυφασμένη με το εμβληματικό έργο του Ροΐδη(1866). Δεν είναι όμως το μόνο. Το 1931 η δραστήρια επτανήσια Μαριέττα Γιαννοπούλου- Μινώτου δημοσιεύει σε συνέχειες στο αθηναϊκό λογοτεχνικό περιοδικό Εβδομάς τη δική της εκδοχή της ιστορίας, την οποία συστήνει μάλιστα στο κοινό ως την αυθεντική. Έκτοτε το κείμενο της παραμένει στην αφάνεια.

Ποια είναι η αυθεντική ιστορία της πάπισσας Ιωάννας σύμφωνα με τη Μινώτου; Πώς φωτίζει τα κίνητρα και τις πράξεις της αινιγματικής ηρωίδας μια συγγραφέας που στα εικοσιένα της εξέδωσε το πρώτο φεμινιστικό περιοδικό της Ζακύνθου; Ογδόντα χρόνια από την πρώτη της κυκλοφορία, έρχεται και πάλι στο φως η άγνωστη αυτή μυθιστορηματική βιογραφία, η οποία ρίχνει μια διαφορετική ματιά στο διαβόητο μύθο της πάπισσας.

Η εισαγωγή της Πέρσας Αποστολή διερευνά τους όρους της πρώτης δημοσίευσης του κειμένου, τη σχέση του με τη διεθνή και εγχώρια «οικογένεια» της Πάπισσας, και τους αφηγηματικούς τρόπους με τους οποίους η συγγραφέας μεταπλάθει και ανασημασιοδοτεί την αμφιλεγόμενη μορφή της ηρωίδας.

Για την συγγραφέα:
Γεννήθηκε το 1900 στη Ζάκυνθο. Μόλις στα εικοσιένα της χρόνια εξέδωσε στη Ζάκυνθο το πρώτο  φεμινιστικό περιοδικό με τίτλο » Εύα Νικήτρια». Γνωστή και με τα ψευδώνυμα «Επτανήσια» ή «Χειραφετημένη», συνεργάστηκε με πολλά έντυπα της Αθήνας, της Περιφέρειας και του Εξωτερικού.

Το συγγραφικό της έργο αποτελείται από 600 περίπου δημοσιεύματα (διηγήματα, βιογραφίες, μυθιστορήματα, θεατρικά έργα, φιλολογικές, ιστορικές, λαογραφικές κ.α. μελέτες, άρθρα, κριτικές, ταξιδιωτικές εντυπώσεις και μεταφράσεις).

Υπήρξε συνδιευθύντρια του σπουδαίου πανελλήνιας κυκλοφορίας περιοδικού «Ιόνιος Ανθολογία»(1927-1935), μαζί με τον σύζυγο της , τον λόγιο Σπύρο Μινώτο, και αρχισυντάκτρια του επίσης σημαντικού περιοδικού «Επτανησιακά Γράμματα»(1950-1951).

Συμμετείχε ενεργά σε πνευματικούς επιστημονικούς κ.α. συλλόγους στην Αθήνα και στη Ζάκυνθο, υποστήριξε σθεναρά την προσπάθεια αφύπνισης και βελτίωσης της κοινωνικής θέσης της γυναίκας και συνέβαλε με κάθε τρόπο στη μελέτη και διάδοση του πολιτισμού και των γραμμάτων των Επτανήσων.

Τέλος , με δική της πρόταση καθιερώθηκαν από το 1932 οι εβδομάδες ελληνικού βιβλίου.

Πέθανε το 1962 στην Αθήνα.

Για περισσότερες πληροφορίες ξεφυλλίστε εδώ το πρώτο αφιέρωμα που έγινε στη Μαριέττα Γιαννοπούλου -Μινώτου στο τεύχος Νο 3 του περιοδικού «Περίπλους»:

http://www.ekebi.gr/magazines/flipbook/showissue.asp?file=24988&code=8857

Για την επιμελήτρια:

Η Πέρσα Αποστολή γεννήθηκε στη Ρόδο. Είναι απόφοιτη Νεοελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών(B.A Ph.D) και του King’s College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου(Μ.Α). Από το 2003 εργάζεται ως μέλος Συνεργαζόμενου Εκπαιδευτικού Προσωπικού στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο. Έχει διδάξει ως ειδική επιστήμονας στα πανεπιστήμια Πελοποννήσου και Πατρών και έχει συμμετάσχει σε ερευνητικά προγράμματα του κέντρου Ελληνικής Γλώσσας και της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών, Έχει λάβει μέρος σε ελληνικά και διεθνή συνέδρια, ενώ μελέτες της έχουν δημοσιευτεί σε έγκυρα ελληνικά και διεθνή περιοδικά. Είναι τακτικό μέλος της ελληνικής Εταιρείας Γενικής και Συγκριτικής Γραμματολογίας.

Απόσπασμα από το βιβλίο:

Η Ιωάννα εξακολουθούσε πάντα τα μαθήματα με το σοφό Ραμπάν Μάουρ• πάντα με τον ίδιο ζήλο μάθαινε κείνη, και πάντα με τον ίδιο ζήλο δίδασκεν αυτός. Και εξακολουθούσε πάντα η ίδια ακατανίκητη, μα και ανεξήγητη συμπάθεια του Ραμπάν Μάουρ προς τον νεαρό πάτερ Ιωάννη. Ο ενθουσιασμός του μια μέρα ξεπέρασε τα όρια τόσο, που σε μια στιγμή θέλησε να τον δείξει, χαϊδεύοντας τον πάτερ Ιωάννη στο κεφάλι. Ήταν απρόοπτη η κίνηση και γίνηκε με κάποιαν αδεξιότητα. Η Ιωάννα πάλι, που είχε δώσει όλη της την προσοχή στα όμορφα λόγια του δασκάλου της, δεν πρόφτασε να προλάβει τη χειρονομία του. Είχε γοητευθεί απ’ τους επαίνους του και ρουφούσε άπληστα τα ενθουσιώδη λόγια που της έλεγε ο Ραμπάν Μάουρ:
— Συ παιδί μου θα γίνεις μεγάλος σοφός μια μέρα. Θα κυβερνήσεις τον κόσμο. Θα ξεπεράσεις όλους μας. Κι εγώ θα το ‘χω καύχημα στα γερατειά μου πως εσύ στάθηκες ο μόνος αντάξιος μαθητής μου. Είμαι σίγουρος πως θα με ξεπεράσεις, θ’ ανεβείς πολύ ψηλά. Και μια μέρα, ποιος ξέρει;… Ίσως η Αγία Πόλις γίνει δική σου. Έχω πολλές ελπίδες για σένα. Όταν ο πατέρας βλέπει να μεγαλώνει το παιδί του και να γίνεται ένας δεύτερος εαυτός του, έτσι κι εγώ θα συμμερίζομαι τη δόξα σου, θα χαίρουμαι μαζί σου γιατί κι εγώ θα ‘χω συντελέσει σ’αυτή.
Σ’ αυτά τα λόγια ακριβώς, τρέμοντας κάπως από τη συγκίνηση του ενθουσιασμού χάιδεψε το κεφάλι της Ιωάννας, πατρικά. Και κείνη απρόσεχτη για μια στιγμή ξέχασε, πάνω στο μεθύσι της χαράς της, να τον εμποδίσει. Η κουκούλα του μοναχού γλίστρησε, και στους ώμους της έπεσε ένας καταρράκτης χρυσών μαλλιών. Μέσα στο ξανθό φωτοστέφανο της ομορφιάς της αποκαλύφθηκε η Ιωάννα…

Η πρώτη εντύπωση του Ραμπάν Μάουρ ήταν περίεργη• θα ‘λεγε κανείς πως το περίμενε. Στο πρόσωπό του ζωγραφίσθηκε ένα χαμόγελο ευχαρίστησης κι ικανοποίησης. Καμιά μομφή, έστω και τυπική, για την παράνομη διαμονή της στο μοναστήρι. Έπειτα, αυτά συνέβαιναν, καθώς αναφέραμε, κάθε μέρα, αδιάφορο αν ήταν παράνομα. Κι έτσι το μόνο που φανέρωσε ο Ραμπάν Μάουρ ήταν μια χαρούμενη, μια πολύ χαρούμενη έκπληξη. Θέλησε να επαναλάβει το χάδι του…
Η Ιωάννα όμως τον απώθησε απότομα. Εξακολουθούσε πάντα να είναι η ανυπόταχτη φύση που δεν υποχωρεί σε τίποτα, που δεν εννοεί να σκλαβώσει την ελευθερία της θέλησής της, έστω και μπροστά στη φοβερότερη ανάγκη. Θα προτιμούσε να θυσιάσει το κεφάλι της, παρά να έρθει σε συμβιβασμούς με τον εαυτό της. Κι έτσι, μόλο που η άρνησή της στα χάδια του Ραμπάν Μάουρ ισοδυναμούσε με πρόκληση χιλίων κινδύνων, τον απώθησε υπερήφανα μ’ αγανάχτηση, όπως άλλοτε τον πάτερ Ευλάλιο στο πατρικό της κήπο. Εγνώριζε ωστόσο ότι θα ‘μενε άστεγη, ότι θα υποβαλλόταν στο διωγμό μαζί με τον καλό της, ότι θα ‘ταν υποχρεωμένη να βαδίσει προς το άγνωστο. Μα το προτίμησε. Στις απειλές του Ραμπάν Μάουρ, δεν έκαμε άλλο παρά ν’ ανοίξει την πόρτα και να τραβήξει έξω με ορμή, καλώντας βιαστικά το νέο της Φούλδας…

Συγγραφέας: Μαριέττα Γιαννοπούλου-Μινώτου
Εισαγωγή-Φιλολογική επιμέλεια: Πέρσα Αποστολή
Έτος έκδοσης: 2011
ISBN: 978-960-438-127-2
Τιμή:13€
Σελίδες: 186

ΑΠΟΚΤΗΣΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ «BOOKS AND THE CITY»